Saheeh International
Indeed, Abraham was forbearing, grieving and [frequently] returning [to Allah].
Surah Hud · Verse 75 of 123
Indeed, Abraham was forbearing, grieving and [frequently] returning [to Allah].
Verily, Ibrahim (Abraham) was, without doubt, forbearing, used to invoke Allah with humility, and was repentant (to Allah all the time, again and again).
Forbearance was indeed an attribute of Ibrahim who constantly implored Allah with touching entreaties and lifted to Him his inward sight
Teuma Ibrahim leumoh that ate Dalam weuh sabe toubat bak Allah
Diggah Nabii Ibraahim kaxxa xiqleeh umam kaal baahe marih canê gacsat ma yasissika, usuk Yallah maggom yaqunxeeh, maggom kaa xaaqitaah, usuk abinnaanimik Yallâ fanah yaduure
Abraham was voorwaar verdraagsaam, sagmoedig, en het hom dikwels tot Allah gewend
Ibrahimi, vërtetë ishte shumë i butë, i dhembshëm dhe besnik
ኢብራሂም በእርግጥ ታጋሽ አልቃሻ መላሳ ነውና፡፡
إن إبراهيم كثير الحلم لا يحب المعاجلة بالعقاب، كثير التضرع إلى الله والدعاء له، تائب يرجع إلى الله في أموره كلها
নিশ্চয় ইব্ৰাহীম অত্যন্ত সহনশীল, কোমল হৃদয়, সদায় আল্লাহ অভিমুখী আছিল।
Həqiqətən, İbrahim həlim, Allaha çox yalvaran və Ona üz tutan bir şəxs idi
ߤߊ߲߫߸ ߌߓߎ߬ߙߊ߬ߤߌߡߊ߫ ߞߍ߫ ߘߊ߫ ߡߎ߬ߢߎ߲߬ߓߊ߯ ߖߘߍ߬ߡߊ߬ߞߌ߬ߣߌ߲߬ߞߌ߬ߣߌ߲߬ߠߊ߫ ߖߘߍ߬ߟߛߊ߬ߦߌ߬ߟߊ߫ ߟߋ߬ ߘߌ߫ ߘߋ߬
নিশ্চয় ইবরাহীম অত্যন্ত সহনশীল, কোমল হৃদয় [১], সর্বদা আল্লাহ্ অভিমুখী।
Ibôahim, s tidep, iêellem, ippanez, isteôoiâ
Ibrahim je zaista bio dobrodušan, sažaljiv i odan
Ибрахим бе състрадателен, умоляващ, каещ се
ဧကန်ပင်၊ (တမန်တော်) အီဗ်ရာဟီးမ် နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး အလွန်စာနာတတ်သူ၊ ကြင်နာစိတ်ရှိပြီး အလွန်အသနားခံတတ်သူ၊ အရှင့်ထံကိုယ်စိတ်နှလုံးအပ်နှံလျက် နာခံမှုအပြည့်ဖြင့် ထပ်တလဲလဲ ဦးလှည့်သူပင် ဖြစ်၏။
Abraham era, certament, benigne, tendre, estava penedit
Ndithudi Abrahamu anali woleza mtima, wodzichepetsa ndiponso munthu wodzipereka kwa Mulungu
易卜拉欣确是宽仁的,确是慈悲的,确是悔悟的。
Uistinu, Ibrahim je bio blag, osjećajan, onaj koji se obraćao
neboť Abraham zajisté byl laskavý, soucitný, promíjející
Achiika! Annabi Ibrahima daa nyɛ la suɣulolana titali, ka ŋmɛri kuŋa n-tiri Naawuni, ka lahi nyɛ Ŋun niŋdi tuuba n- labri Naawuni sani
Indeed Abraham var clement yderst venlige lydige
چون ابراهیم بسی بردبار، آه کشنده (دردمند) و توبه کار بود
ހަމަކަށަވަރުން، إبراهيم ގެފާނީ، ކޯފާ މަޑު، دعاء ކުރެއްވުންގިނަ، اللَّه ގެ حضرة އަށް رجوع ވެ، توبة ވެވަޑައިގަންނަވާ ބޭކަލެކެވެ
Ibrahiem was zachtmoedig, vol meegevoel en schuldbewust
Ja Abraham est clement extremely kind obedient
Katotohanan, at walang alinlangan, si Abraham, siya ay matiisin, at laging nang tumatawag kay Allah ng may kapakumbabaan, at mapagsisi (kay Allah sa lahat ng oras, nang paulit-ulit)
Totisesti, Aabraham oli sangen lempeä, sääliväinen ja hurskas
Abraham était, certes, longanime, très implorant et repentant
Pellet, Ibraahiima ko muññiiɗo, heewuɗo yankina-gol, tuuboowo
Mazima Ibrahim yali wa kisa nnyo ate nga asaba nnyo Katondawe era nga amwenenyeza ku buli nsonga
Ibrahim war wahrlich nachsichtig, weichherzig und reuig
નિ:શંક ઇબ્રાહીમ (અ.સ.) ખૂબ જ ધૈર્યવાન, નમ્ર અને અલ્લાહની તરફ ઝૂકવાવાળા હતા
Lalle Ibrãhĩm, haƙĩƙa mai haƙuri ne, mai yawan Addu'a, mai tawakkali
כי אברהם היה סבלן, ומרבה להתפלל אל אללה, ותמיד פונה לאללה
वास्तव में, इब्राहीम बड़ा सहनशील, कोमल हृदय तथा अल्लाह की ओर ध्यानमग्न रहने वाला था।
Bizony Ibráhim (Ábrahám) elnéző, együtt érző és megbánásra kész volt
Ibrahim sungguh penyantun, lembut hati dan suka kembali (kepada Allah)
Mata-an! A so Ibrahim na titho a matigur, a lalayon makapuphaga-inao, a mu-undod (ko Allah)
Invero Abramo era magnanimo, umile, incline al pentimento
本当にイブラーヒームは,辛抱強く,心の優しい,悔悟して(主に)返った者である。
Sayekti Ibrahim iku temen momot lembah manah akèh tobaté
ನಮ್ಮ ದೂತರು ಲೂತ್ರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಅವರಿಂದಾಗಿ ಅವರು (ಲೂತರು) ಚಿಂತೆಗೀಡಾದರು ಮತ್ತು ಅವರ ಮನಸ್ಸು ದುಃಖಿತವಾಗಿತ್ತು. ಅವರು ‘‘ಇದು ಭಾರೀ ಕಠಿಣ ದಿನವಾಗಿದೆ’’ ಎಂದರು
Шынында Ыбырайым (Ғ.С.) анық жұмсақ, тым қамқор, бой ұсынушы
Ibrahim sungguh panyantun, lamut ati man suka kambali (kepada Allah)
ពិតប្រាកដណាស់ អ៊ីព្រហ៊ីមជាអ្នកទន់ភ្លន់ ជាអ្នកអត់ធ្មត់ ជាអ្នកបួងសួងសុំអភ័យទោសពីអល់ឡោះជានិច្ច។
Mu by’ukuri, Aburahamu yari umuntu ucisha make, wibombarika (kuri Allah), wicuza (kuri Nyagasani we) cyane
Чынында Ибрахим пейили жумшак, Аллаһка өтө берилген ибадатчы киши эле
실로 아브라함은 온화하고 간구하며 회개하는 분이시라
بهڕاستی ئیبراهیم زۆر لهسهرخۆ و به ئارام و خهمخۆر و گهڕاوهیه بۆ لای خوا
Bi rastî Îbrahîm yekî xûy nermê, pir lavakarê xwe hisparê (Yezdan e)
Indeed Abraham est clement extremely generis obedient
Ya soló, Ibrâhîm azalaki moto malamu, azalaki kozonga mpe kotubela mingi epai ya Nkolo naye
Toto Ibrahim yali Omwihotselefu, omwitsomi wa Nyasaye ne omwangu wokhumukalushila
Ибрахим навистина беше внимателен, многу Го молеше Аллах и Нему Му се обраќаше
Sesungguhnya Nabi Ibrahim, penyabar, lembut hati (bertimbang rasa) lagi suka kembali kepada Allah dengan mengerjakan amal bakti
തീര്ച്ചയായും ഇബ്രാഹീം സഹനശീലനും, ഏറെ അനുകമ്പയുള്ളവനും പശ്ചാത്താപമുള്ളവനും തന്നെയാണ്
Tabilħaqq li Abraham kien idum ma jagħdab, wisq ħanin (mar- nies l-oħra, jibża' għalihom), u niedem
Mataan! a so Ibrahim na titho a matigr, a lalayon makapphagaynaw, a m´undod (ko Allah)
७५. निःसंशय, इब्राहीम मोठे संयमशील आणि कोमल मनाचे आणि अल्लाहकडे झुकणारे होते
निःसन्देह इब्राहीम निकै धैर्यधारी, दयावान र (अल्लाहतर्फ) अति झुक्नेवाला थिए ।
Abraham var mild, medfølende og botferdig
Dhugumatti, Ibraahiim obsaa, mararfataa, deebi’aadha
ਬੇਸ਼ੱਕ ਇਬਰਾਹੀਮ ਬੜਾ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਅਤੇ ਕੋਮਲ ਦਿਲ ਵਾਲਾ ਸੀ ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਵਿਚ ਲੀਨ ਸੀ।
به راستی که ابراهیم بسیار بردبار و دلسوز و روی آورنده [به سوی خدا] بود
Zaprawdę, Abraham był łagodny, pokorny, nawracający się w skrusze
Por certo, Abraão era clemente, suplicante, contrito
بېشكه ابراهیم یقینًا ډېر حلم والا، ډېر نرم زړى (او الله ته) رجوع كوونكى و
Abraham era bun, smerit şi căit
Mu vy’ukuri intumwa y’Imana Ibrahimu (iii) yari umuntu atekereje muguhayagiza Imana yiwe kandi akaba yari afise umwete wukugaruka ku Mana yiwe
Поистине, Ибрахим - кроток и терпелив. Он не желает, чтобы наказание было ускорено. Он сильно переживает за других, сокрушается, когда их постигают неприятности. Он, каясь перед Аллахом, творит добрые деяния, чтобы Аллах был доволен им. Милосердие и жалость к людям побудили Ибрахима спорить с ангелами, надеясь, что Аллах не накажет народ Лута, и, желая, чтобы люди из народа Лута покаялись Аллаху и вернулись к Нему
Аврам је, заиста, био благ, Аллаха је пуно молио и пуно се кајао
Zvirokwazvo Abrahamu, pasina kusagutsikana, akanga ari munhu anotsungirira, aiwanzo kukumbira Allah zvine kuzvininipisa, uye aiva munhu anodzoka (kuna Allah nguva nenguva achikumbira ruregerero)
ڇوته اِبراھيم بُردبار نرم دل (الله ڏانھن) موٽندڙ ھو
නියත වශයෙන්ම ඉබ්රාහීම් ඉතාමත් උණුවන සිතක් ඇත්තෙකු වශයෙන්ද, ආදරයෙන් යුතු කෙනෙකු වශයෙන්ද (මෙයට පෙර) අප දෙසටම හැරුණු කෙනෙකු වශයෙන්ද සිටියේය
Indeed Abraham bol clement extremely laskavy obedient
Hubaal Ibraahiim xaqiiq waa dulbadane, qalbi jilicsan19, u noqosho badan (Allaah)
Abrahama kantle ho khoao o ne a le pelo-tlhomohi, a bile a kopa ka mosa oohle le ka boinyatso
Abraham era indulgente, lleno de compasión y siempre pedía perdón
Hakika Ibrāhīm ni mwingi wa uhalimu, hapendi uharakishaji wa adhabu, ni mwingi wa kunyenyekea kwa Mwenyezi Mungu na kumuomba, ni mwenye kutubia, anarejea kwa Mwenyezi Mungu katika mambo yake yote
Abraham var en fördragsam man och alltid beredd att vända åter i ånger till Gud
Иброҳим бурдбор аст ва раҳмдил аст ва фармонбардор аст
நிச்சயமாக இப்றாஹீம் மிக்க சகிப்புடையவர், அதிகம் பிரார்த்திப்பவர் (எதற்கும்) நம்மையே முன்நோக்குபவர் ஆவார்
Тәхкыйк Ибраһим шәфкатьле вә Аллаһудан куркып әһ-вәһ итүче һәм тәүбә белән Аллаһуга кайтучы
(ఎందుకంటే) వాస్తవానికి ఇబ్రాహీమ్ సహనశీలుడు, మృదు హృదయుడు (నమ్రతతో అల్లాహ్ ను అర్థించేవాడు) మరియు పశ్చాత్తాపంతో (అల్లాహ్ వైపుకు) మరలేవాడు
แท้จริงอิบรอฮีมนั้นเป็นผู้อดทนขันติ จิตใจอ่อนโยน หันหน้าเข้าหาอัลลอฮ์เสมอ
Doğrusu İbrahim çok içli, yumuşak huylu ve kendini Allah'a vermiş bir kimse idi
Nokorε sε na Abraham yε (onipa a) ͻwͻ ntoboaseε ne ntimmͻborͻ, na ͻde neho (nyinaa) maa Nyankopͻn
ئىبراھىم بولسا ھەقىقەتەن كۆڭلى كۆكسى كەڭ، كۆپ ئاھ چەككۈچى (يەنى دىلى يۇمشاق)، (ھەممە ئىشتا) اﷲ قا مۇراجىئەت قىلغۇچى زاتتۇر
Воістину, Ібрагім — жалісливий, співчутливий, відданий
بےشک ابراہیم بڑے تحمل والے، نرم دل اور رجوع کرنے والے تھے
Албатта, Иброҳим ҳалийм, тазаррули ва У зотга тез қайтувчидир
Quả thật, Ibrahim là người chịu đựng, năng cầu nguyện và sám hối (với Allah)
Inene ngokungathandabuzekiyo uIbrâhîm, wayenokunyamezela, ebiza rhoqo kuAllâh ngokuzithobileyo, kananjalo wayenenguquko yena
Chisimu Ibrahima jwaliji jwakutulala ntima, jwakum'benda nnope Allah mwakulinandiya soni jwakuujilaujila (kwa Allah pakutenda toba)
Dájúdájú (Ànábì) ’Ibrọ̄hīm ni aláfaradà, olùrawọ́rasẹ̀, olùronúpìwàdà
Ngempela u-Abrahamu ngokungangabazeki wayebekezela, wayememeza uMvelinqangi ngobuqotho ezisola (kuMvelinqangi)
Then when the fear had gone away from (the mind of) Ibrahim, and the glad tidings had reached him, he began to plead with Us (Our messengers) for the people of Lut (74)Verily, Ibrahim was, without doubt, forbearing, used to invoke Allah with humility, and was repentant (75)"O Ibrahim! Forsake this. Indeed, the commandment of your Lord has gone forth. Verily, there will come a torment for them which cannot be turned back. (76)
The Dispute of Ibrahim over the People of Lut
Allah, the Exalted, informs of what happened after the fright of Ibrahim left him and he felt no more fear of the angels when they refused to eat. After this, they gave him the glad tidings of the birth of a son and the destruction of the people of Lut. When they told him of this, he spoke to them as Sa'id bin Jubayr narrated concerning this verse. Sa'id said: When Jibril and the other angels who were with him came to Ibrahim, they said,
إِنَّا مُهْلِكُو أَهْلِ هَٰذِهِ الْقَرْيَةِ
(Verily, we are going to destroy the people of this town.)[29:31] Ibrahim said to them, “Will you destroy a town that has three hundred believers in it?” They said, "No.“ He then said, ”Will you destroy a town that has two hundred believers in it?“ They said, ”No.“ He said, ”Will you destroy a town that has forty believers in it?“ They said, ”No.“ He then said, ”Thirty?“ They still replied, ”No.“ This continued until he said, ”Five?“ They said, ”No.“ Then he said, ”What do you think if there is one Muslim man in the town, would you destroy it?“ They said, ”No.“ With this, Ibrahim ﷺ said,
إِنَّ فِيهَا لُوطًا ۚ قَالُوا نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَن فِيهَا ۖ لَنُنَجِّيَنَّهُ وَأَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ
(But there is Lut in it. They said: ”We know better who is there. We will verily, save him and his family except his wife.")[29:32] Therefore, Ibrahim remained silent and his soul was at rest. Concerning Allah's statement,
إِنَّ إِبْرَاهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّاهٌ مُّنِيبٌ
(Verily, Ibrahim was, without doubt, forbearing, used to invoke Alllah with humility, and was repentant (to Allah).)[11:75] This is a commendation for Ibrahim because of these beautiful characteristics. Then Allah says,
يَا إِبْرَاهِيمُ أَعْرِضْ عَنْ هَٰذَا ۖ إِنَّهُ قَدْ جَاءَ أَمْرُ رَبِّكَ
(O Ibrahim! Forsake this. Indeed, the commandment of your Lord has gone forth.) This means the decree was settled concerning them and the Word was already given that they should be destroyed. The evil torment was coming to them, that cannot be averted from wicked people.
Assuredly Abraham was forbearing long-suffering imploring penitent always returning to God in repentance thus he said to them ‘Would you destroy a town in which there are 300 believers?’ They said ‘No’. He said ‘Would you destroy a town in which there are 200 believers?’ They said ‘No’. He said ‘Would you destroy a town in which there are 40 believers?’ They said ‘No’. He said ‘Would you destroy a town in which there are 14 believers?’ They said ‘No’. He said ‘What if there were one believer in it?’ They said ‘No’. He said ‘Lot is in it’. They said ‘We know full well who is in it’ … to the end of the narrative.
Abraham was forbearing, wanting to delay the punishment, praying often to his Lord, calling upon Him, and turning to Him.
إِنَّ إِبْرَاهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّاهٌ مُّنِيبٌ