Saheeh International
And he turned away from them and said, "Oh, my sorrow over Joseph," and his eyes became white from grief, for he was [of that] a suppressor.
Surah Yusuf · Verse 84 of 111
And he turned away from them and said, "Oh, my sorrow over Joseph," and his eyes became white from grief, for he was [of that] a suppressor.
And he turned away from them and said: "Alas, my grief for Yusuf (Joseph)!" And he lost his sight because of the sorrow that he was suppressing.
He withdrew away from them and retired from their society, weeping and expressing his feeling of grief aroused by the loss of Yusuf. He said: what a pity it is to lose Yusuf! and he felt profound grief and mourned passionately to the extent that his eyes turned opaque and impenetrable to sight in the train of his mental pain and deep sorrow
Yaʻqob neupaleng neukheun weuh that lon Jantong atelon Yusuf meutuah Duablah mataneuh ka keuh puteh Sabab that seudeh keu aneuk lidah Neusaba that-that di dalam ate
Nabii Yaq-qhuub derre keenit cabba heeh Yuusufuh yoo geyte nadaamaa kee rookaay iyye, namma inti diti cabba hayteh kaak qaddowte rookâ gexxaamah, tokkel kay lubbi rookak kibbiime usuk kaxxamn tet qilsak
En hy het van hulle af weggedraai en gesê: Groot is my verdriet oor Josef! En sy oë was vol trane weens sy smart, maar hy het homself in bedwang gehou
U kthye prej atyre dhe tha: “O mjeri unë për Jusufin!” dhe sytë iu patën zbardhur nga pikëllimi, ka qenë shumë i pikëlluar
ከእነሱም ዘወር አለናኣ«በዩሱፍ ላይ ዋ ሐዘኔ!» አለ፡፡ ዓይኖቹም ከሐዘን (ለቅሶ) የተነሳ ነጡ፡፡ እርሱም በትካዜ የተመላ ነው፡፡
وأعرض يعقوب عنهم، وقد ضاق صدره بما قالوه، وقال: يا حسرتا على يوسف وابيضَّتْ عيناه، بذهاب سوادهما مِن شدة الحزن فهو ممتلئ القلب حزنًا، ولكنه شديد الكتمان له
আৰু তেওঁ সিহঁতৰ পৰা মুখ ঘূৰাই নিলে আৰু ক’লে, ‘হায় আফচোচ! ইউছুফৰ বাবে’। শোকত (কান্দি কান্দি) তেওঁৰ চকু দুটা ঘোলা হৈ পৰিছিল কিন্তু তেওঁ আছিল সম্বৰণকাৰী।
Yaqub onlardan üz döndərdi və: “Heyif Yusufdan!”– dedi. Kədərdən onun gözlərinə ağ gəldi. O, dərdini öz içində saxlayırdı
ߊ߬ ߞߵߊ߬ ߞߐߘߏ߲߬ ߊ߬ߟߎ߬ ߟߊ߫ ߞߵߊ߬ ߝߐ߫ ߞߏ߫ ߒߘߏ߲߬ ߛߎ߬ߣߎ߲߬ߣߍ߲߬ ߦߛߎߝߎߞߏ ߟߊ߫ ߞߟߋ߫߹، ߜߍ ߣߊ߬ ߘߊ߫ ߟߴߊ߬ ߢߊ߫ ߝߌ߬ߟߊ ߞߊ߲߬ ߛߎ߬ߣߎ߲ ߓߟߏ߫ ߸ ߞߵߊ߬ ߕߘߍ߬ ߊ߬ ߡߐߣߍߣߍ߲ߓߊ ߦߋ߫
আর তিনি তাদের থেকে মুখ ফিরিয়ে নিলেন এবং বললেন, ‘আফসোস ইউসুফের জন্য।’ শোকে তার চোখ দু’টি সাদা হয়ে গিয়েছিল এবং তিনি ছিলেন সংবরণকারী [১]।
Ijuneb iten, u inna: "a lêif iw $ef Yusef"! Allen is ijegger itent u$ilif, innu$ben
I okrenu se od njih i reče: "O Jusufe, tugo moja!" – a oči su mu bile pobijeljele od jada, bio je vrlo potišten
И се отвърна от тях, и рече: “О, как ми е жал за Юсуф!” И побеляха очите му от скръб, както бе сдържан
ထို့နောက်၊ တမန်တော်ယအ်ကူဗ်သည် သူတို့ဘက်မှ မျက်နှာလွှဲခဲ့ပြီးလျှင် အို၊ အလိုလေး၊ ယူစုဖ်နှင့်ပတ် သက်၍ ကျွန်ုပ်၏မပြီးဆုံးနိုင်သော သောကပူဆွေးမှု ပါလား။” ဟု အလွန် ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် သက်ပြင်းချပြီး သူ၏ ဩမျက်စိများလည်း ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုသောကကြောင့် မျက်စိတွင် အပြင်တိမ်တည်၍ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်လာ၏။ သို့တစေလည်း သူသည် (သူ၏ကြေကွဲစွာခံစားနေမှုကို အခြားသူတို့အား ထုတ်ဖော်ခြင်း မရှိဘဲ ချုပ်တည်း မျိုသိပ်ထားခဲ့၏။)
I es va allunyar d'ells i va dir: «Que trist estic per José!» I, de tristesa,els seus ulls van perdre la vista. Patia en silenci
Ndipo iye adayang’ana kumbali nati, “Kalanga! Ine ndili ndi chisoni ndi Yosefe!” Maso ake adachita khungu chifukwachachisonichachikuluchimenechinalimumtima mwake
他不理睬他们,他说:哀哉优素福!他因悲伤而两眼发白,他是压住性子的。
I okrenu se od njih i reče: “O žalosti moja nad Jusufom!” A izbijelile su oči njegove od žalosti, pa se on savlađivao
A odvrátil se od nich a řekl: „Běda mi pro Josefa!“ A zbělely oči jeho ze zármutku a zmlkl (bolem)
Ka o lebi biri ba, ka yεli: “Yaa ni n suhusaɣiŋgu ni Yisifu,” ka o nina ayi paligi (ka zom) domn suhusaɣiŋgu zuɣu, ka nyɛla ŋun vali bεrim
Han dreje dem sigende jeg grieving Joseph. Hans øjne dreje hvide fra grieving så adskilligt; han var jo sørgelige
و از آنان روی گرداند و گفت: ای دریغ بر یوسف! و چشمانش از اندوه سفید و نابینا گردید درحالیکه بسیار غمگین بود
އަދި އެކަލޭގެފާނު އެއުރެންނާ އެއްކިބާވެ ވަޑައިގަތެވެ. އަދި ވިދާޅުވިއެވެ. يوسف ގެފާނުގެ މައްޗަށް އަހުރެން ކުރާ ހިތާމައެއްގެ ބޮޑުކަމާއެވެ! އަދި ހިތާމައިގެ ސަބަބުން، އެކަލޭގެފާނުގެ ލޯފުޅު ހުދުވެގެންދިޔައެވެ. ފަހެ، އެކަލޭގެފާނީ، ހިތާމަފާޅު ނުކުރައްވައި، ހިފަހައްޓަވާ ބޭކަލެކެވެ
En hij wendde zich van hen af en zei: "Wat een verdriet om Joesoef." En zijn ogen werden wit van droefheid, maar hij hield zijn woede in
Li torn them dir mi grieving Joseph. His okul torn blank el grieving tial mult; li est ver sad
At siya ay tumalikod sa kanilang lahat at nagsabi: “Gaano kalaki ang aking pamimighati kay Hosep!” At nawalan siya ng paningin dahilan sa kalumbayan na kanyang pinaglalabanan
Ja hän kääntyi heistä pois ja sanoi: »Voi, miten surenkaan Joosefia!» Ja hänen silmänsä olivat tulvillaan kyyneleitä sen murheen vuoksi, jonka hän tukahdutti
Et il se détourna d'eux et dit: «Que mon chagrin est grand pour Joseph!» Et ses yeux blanchirent d'affliction. Et il était accablé
O ɗuurnii ɓe o maaki: "Ee suno am e fii Yuusufa!" Gite makko ɗen rawniri suno. Ko o suuɗɗo suno
Awo nno naabaviira era naagamba nti: ndabye n'omwana wange Yusuf, amaasoge negatukula olw'obunakuwavu, era nga yye munyiikaavu
Und er kehrte sich von ihnen ab und sagte: "O mein Kummer um Yusuf!" Und seine Augen wurden weiß vor Trauer, und so hielt er (seinen Kummer) zurück
પછી તેમનાથી મોઢું ફેરવી લીધું અને કહ્યું કે હાય યૂસુફ ! તેમની આંખો દુ:ખના કારણે સફેદ થઇ ગઇ હતી અને તેમણે દુ:ખને છુપાવી રાખ્યું હતું
Kuma ya jũya daga gare su, kuma ya ce: "Yã baƙin cikina a kan Yũsufu!" Kuma idãnunsa suka yi fari sabõda huznu sa'an nan yanã ta haɗẽwar haushi
ואז התרחק מהם (והרהר): “יגוני גדול ביותר על אובדנו של יוסף”. העיניים שלו חשכו מרוב עצב, והוא כולו התמלא בצער ויגון
और उनसे मुँह फेर लिया और कहाः हाय यूसुफ़! और उसकी दोनों आँखें शोक के कारण (रोते-रोते) सफेद हो गयीं और उसका दिल शोक से भर गया।
Elfordult tölük és mondta: , Milyen szomorúság tölt el engem József miatt." Majd pedig elvesztette a szeme világát a szomorúságtól, hiszen folyton bánatos volt
Dan dia (Yakub) berpaling dari mereka (anak-anaknya) seraya berkata, "Aduhai dukacitaku terhadap Yusuf," dan kedua matanya menjadi putih karena sedih Dia diam menahan amarah (terhadap anak-anaknya)
Na tiyalikhodan Niyan siran, sa Pitharo Iyan: Hai kiyaontanan so rata-a ginawa Ko ko Yusuf! Na miyakapoti so dowa mata Niyan pho-on ko boko, na Sukaniyan na ba Niyan ndun marurubun
Volse loro le spalle e disse: “Ahimè! Quanto mi dolgo per Giuseppe!”. Sbiancarono i suoi occhi per la tristezza e fu sopraffatto dal dispiacere
かれはかれらから離れて言った。「ああ,わたしはユースフのことを思うと,悲しくてならない。」かれ(父)の両目は悲嘆の余り自くなり,物思いに沈んだ。
Lan dhèwèké maléngos saka anak-anaké sarta acalathu: Dhuh kasusahanku tumrap si Yusuf! Sarta mripaté angembeng amarga saka susahé lan dhèwèké angempet
ನನ್ನ ಪುತ್ರರೇ, ನೀವು ಹೋಗಿರಿ ಹಾಗೂ ಯೂಸುಫ್ ಮತ್ತು ಅವನ ಸಹೋದರನನ್ನು ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚಿರಿ. ಅಲ್ಲಾಹನ ಅನುಗ್ರಹದ ಕುರಿತು ನೀವೆಂದೂ ನಿರಾಶರಾಗಬೇಡಿ. ಧಿಕ್ಕಾರಿಗಳ ಹೊರತು ಬೇರಾರೂ ಅಲ್ಲಾಹನ ಅನುಗ್ರಹದ ಕುರಿತು ಖಂಡಿತ ನಿರಾಶರಾಗುವುದಿಲ್ಲ
(Яғқұп Ғ.С.) олардан теріс айналып: “Ой қайран Юсып!”, - деп күйіктен көздері ағарып, сонда ол қасіреттеніп іштей тынды
Man ia (Ya’kub) bapaling dari nyaka’koa (nak-naknya) lantas bakata, “adohai dukacitaku tahadap Yusuf” man kaduanya manjadi bular karana kasal. Ia badiapm nahan kaberaatnnya (kada’ nak-naknya)
ហើយគាត់(ឪពុក)បានបែរចេញពីពួកគេ ដោយគាត់បាន ពោលថាៈ គួរឱ្យអាណោចអាធ័មណាស់ចំពោះយូសុហ្វ. ហើយ ភ្នែកទាំងពីររបស់គាត់បានប្រែជាពណ៌ស(មើលមិនឃើញ)ដោយ សារភាពទុក្ខព្រួយ តែគាត់លាក់បាំងមិនឱ្យគេដឹង។
Nuko abatera umugongo aravuga ati "Mbega agahinda ntewe (no kubura) Yusufu!" Maze amaso ye arahuma kubera agahinda (ariko ariyumanganya) kandi ashenguka
(Кийин) аларга далысын салып, айтты: «О, Юсуф байкушум!» Кайгы-кападан (көз жашы куюла берип) көздөрүнө ак түшүп кетти. Ал (бардыгын) ичине жутат болчу
야곱은 그들에게서 얼굴을 돌리며 요셉이 가엽구나 라고 슬 퍼하시더니 그의 두눈은 슬픔으로창백해지고 우울하여 지더라
(ئهوسا چووه کهنارێکهوه) و لێیان دوور کهوتهوهو (بهدهم ههناسهی ساردو ئهسرینهوه) وتی: ئهی داخم بۆ یوسفی نازدار، (له دڵم دهرناچێت یوسفی جوان خاس و خوا ناسم ئهوهنده گریاو فرمێسکی ههڵوهران)، چاوهکانی سپی ههڵگهڕاو ئاوی سپی تێزاو بینینی نهما له ئاخ و داخ و خهفهت و ئێشدا، ههر خهم و پهژارهی خۆی دهخواردهوه
Û (Ye’qûb) pişta xwe daye wan (aha) gotîye: "Ax, kovan li ser Yûsuf (îro roya te ye, were ka Yûsuf tu li kêderê yî?)" Ji hesreta (Yûsuf) her du çavê wî sipî bûn û bi xweber jî kula xwe vedişart
He turned them dictus ego grieving Joseph. His eyes turned albus ex grieving ita much he est enim sad
Mpe apesi bango mokongo mpe alobi: Nazali na mawa тропа Yûsuf! Mpe miso maye matondi na pizoli na mawa, mpe ye akangi motema
Nabarulakhwo naboola mbu: “ ooh abaane Yusuf!” Mana tsimoni tsitsie nitsilafuya khushibeela shiobutsuni muno.”
И се сврте од нив и рече: „О, Јусуфе, таго моја!“ – а очите му побелеа од жал, беше многу потиштен
Dan (bapa mereka - Nabi Yaakub) pun berpaling dari mereka (kerana berita yang mengharukan itu) sambil berkata: Aduhai sedihnya aku kerana Yusuf, dan putihlah dua belah matanya disebabkan ratap tangis dukacitanya kerana ia orang yang memendamkan marahnya di dalam hati
അവരില് നിന്നു തിരിഞ്ഞുകളഞ്ഞിട്ട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: യൂസുഫിന്റെ കാര്യം എത്ര സങ്കടകരം! ദുഃഖം നിമിത്തം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇരുകണ്ണുകളും വെളുത്ത് പോയി. അങ്ങനെ അദ്ദേഹം (ദുഃഖം) ഉള്ളിലൊതുക്കി കഴിയുകയാണ്
U telaqhom (mgħaddab u mnikket għall-aħħar) u qal: SX'għali għandi għal Ġużeppil' U għajnejh bjadu bin- niket (ww bil-biki bla waqfien, hekk li ma baqax jara) u għamel wisq f'qalbu
Na tiyalikhodan iyan siran, sa pitharo iyan: "Hay kiyaontanan so rataa ginawa ko ko Yosof! Na miyakapoti so dowa mata niyan phoon ko boko, na skaniyan na ba niyan dn marrbn
८४. आणि मग (याकूबने) त्यांच्याकडून तोंड फिरवून घेतले आणि म्हटले, अरेरे, यूसुफ! त्यांचे डोळे दुःखातिरेकाने पांढरे झाले होते आणि ते या दुःखाला सहन करीत होते
फेरि उनीबाट आफ्नो मुख फर्काइलिए, र भनेः हाय यसुफ ! हार्दिक शोक र दुःखको कारण उनका आँखा एकदमै सेतो भइसकेका थिए र उनी शोकलाई थिचिराखेका थिए ।
Så snudde han seg bort fra dem og utbrøt: «Å, hvor jeg sørger over Josef!» Og sorgens tårer blindet hans øyne. Han var helt overveldet
Isaan irraas gargalee “Yaa gadda kiyya! Yuusuf irratti” jedheYaaddoo irraa ijji isaa lamaanis addaatte; inni yaadaan guutamaadha
ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੂੰਹ ਫੇਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, ਹਾਏ ਯੂਸਫ! ਅਤੇ ਚੁੱਖ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚਿੱਟੀਆਂ ਹੋਂ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਘੁੱਟਿਆ ਘੁੱਟਿਆ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
و از آنان کناره گرفت و گفت: دریغا بر یوسف! و در حالی که از غصّه لبریز بود دو چشمش از اندوه، سپید شد
I odwrócił się od nich, i powiedział: "O biada mi z powodu Józefa!" I zbielały jego oczy ze smutku, i był bardzo przygnębiony
E voltou-lhes as costas e disse: "Que pesar sinto por José!" E os olhos embranqueceram-se-Ihe de tristeza, pois estava muito angustiado
او له هغوى نه يې مخ وګرځاوه او ويې ويل: اى زما غمه په (جدايۍ د) یوسف باندې! او د هغه دواړه سترګې له غمه تكې سپینې شوې، نو هغه (له غمه) ډك و
El spuse, întorcându-le spatele: “O, ce rău îmi pare după Iosif!” Ochii săi se albiră de mâhnire: era copleşit
Aca avavanura nabo n’ukuvuga ati:- yoh! agahinda kanje kuri Yussufu (iii), kubera ukurira kwinshi n’amaso yiwe araserura kubera agahinda nawe yuzuranywe nako gahinda
Его сердце сжалось от того, что рассказали сыновья, и он, отвернувшись от них, остался наедине с самим собой, испытывая такую печаль и скорбь из-за того, что потерял Йусуфа, что его глаза совсем выцвели и стали белесыми, потеряв цвет и остроту зрения. Он еле сдерживал свой гнев и печаль
И окрену се од њих и рече: „О Јосифе, туго моја!“ И очи му побелеше од јада, био је врло потиштен
Akatendeuka kubva kwavari uye akati: “Aah, marwadzo angu aJosefa!” Uye akarasikirwa nekuona nokuda kwekushushikana kwaakange achikudzora
۽ کانئن مُنھن موڙيائين ۽ چيائين مون کي يُوسف لاءِ افسوس آھي ۽ سندس ٻئي اکيون ڏک کان اڇيون ٿيون پوءِ اُھو ڏک ڀريل ھو
ඔවුන්ගෙන් ඈත්ව ගොස් “යූසුෆ් ගැන මගේ ශෝකයයි!” යයි ඔහු ශබ්ද නගා කීවේය. ඔහුගේ දෑස් ශෝකයෙන් (හඞ හඞා) සුදු මැලි වී ගියේය. පසුව ඔහු (තම කෝපයද, ශෝකයද) ගිලගෙන (යටපත් කර) දරා ගත්තේය
He turned them saying ja rmutit sa Joseph. Jeho oci turned biely z rmutit sa so vela; he bol truly sad
Oo wuu ka jeesaday xaggoodii oo yidhi: u walbahaarkaygow Yuusuf! Oo indhahiisu waxay la caddaadeen murugo darteed28 oo ahaa mid aad u tiiraanyeysan
Jakobo a ba furalla a re: “Mesarelo ea ka e meholo ka Josefa!” Mahlo a hae a soeufala ke masisapelo a feheloa
Y [le recordó el dolor por su hijo perdido y] se apartó de ellos diciendo: "¡Qué pena siento por la falta de José!" Y perdió la vista por tanta pena, y quedó desconsolado, sufriendo en silencio
Ya’qūb akawapa mgongo na asishughulike nao, ukiwa moyo wake umeingia dhiki kwa maneno waliyoyasema, na akasema, «Ewe hasara yangu juu ya Yūsuf!» Na macho yake yakawa meupe, kwa kuondoka weusi wake kwa masikitiko mengi. Moyo wake umejaa tele huzuni, lakini alikuwa akiificha sana
Han vände sig ifrån dem med en tung suck: "Hur svår är inte saknaden efter Josef!" Hans blick skymdes [av tårar] och han försjönk i stum sorg
Рӯи худ аз онҳо бигардониду гуфт: «Эй андӯҳо бар Юсуф». Ва чашмонаш аз ғам сапедӣ гирифт ва ҳамчунон андӯҳи худ фурӯ мехӯрд
அவர்களை விட்டுவிலகிச் சென்று, ‘‘யூஸுஃபைப் பற்றி என் துக்கமே!'' என்று அவர் சப்தமிட்டார். அவரது இரு கண்களும் துக்கத்தால் (அழுதழுது) வெளுத்துப் பூத்துப்போயின. பின்னர், அவர் தன் கோபத்தை விழுங்கி அடக்கிக் கொண்டார்
Ягъкуб г-м ачуланып алардан китте вә әйтте: "Йусуфым өчен ни олугъ хәсрәт!" Вә каты хәсрәт белән Йусуф өчен елап, ике күзенә ак төшеп сукыраймыш иде, шулай булса да һичкемгә зарланмады сабыр итте
మరియు అతను వారి నుండి ముఖం త్రిప్పుకొని అన్నాడు: "అయ్యో! యూసుఫ్" అతని కన్నులు, దుఃఖం వలన తెల్లబడ్డాయి (చూపు పోయింది). అయినా అతను దానిని (వెలిబుచ్చకుండా) అణచుకున్నాడు
และเขาผินหลังให้พวกเขา และกล่าว่า “โอ้อนิจจา ยูซุฟเอ๋ย!” และตาทั้งสองข้างของเขามัวเนื่องจากความเศร้าโศก และเขาเป็นผู้อดกลั้น
Onlara sırt çevirdi, "Vah, Yusuf'a yazık oldu!" dedi ve üzüntüden gözlerine ak düştü. Artık acısını içinde saklıyordu
(Ya’aquub) danee neho frii wͻn ho kaa sε: “Ao, mewerεho a aho wͻ Yosef ho, na awerεhoͻ maa (nisuo taataa no) maa n’ani yεε fitaa, εnam awerεhoͻ nhyεsoͻ nti
يەئقۇب ئۇلاردىن يۈز ئۆرۈپ: «ئىسىت يۇسۇف!» دېدى. قايغۇدىن (كۆپ يىغلاپ) ئىككى كۆزى ئاقىرىپ كەتتى (يەنى ئىككى كۆزى كۆرمەس بولۇپ قالدى)، ئۇ تولۇپ تاشقان ئاچچىقىنى ئىچىگە يۇتقان ئىدى
Відвернувся й сказав: «Шкода Юсуфа!» Очі його побіліли від смутку, який він стримував
پھر ان کے پاس سے چلے گئے اور کہنے لگے ہائے افسوس یوسف (ہائے افسوس) اور رنج والم میں (اس قدر روئے کہ) ان کی آنکھیں سفید ہوگئیں اور ان کا دل غم سے بھر رہا تھا
Ва улардан юз ўгирди ҳамда: «Оҳ, Юсуф!» деб кўзларига оқ тушди. Бас, у дардини ютувчидир
Rồi (Ya’qub) quay lưng về phía họ và nói: “Thật tội cho Yusuf!” Đôi mắt của Y đã biến thành màu trắng đục (do đã khóc quá nhiều) vì đau buồn, và Y đã cố kìm nén nỗi đau
Akugqiba wabafulathela, wathi: “Inene, umphefumlo wam ubuhlungu ngoYûsuf!” Ke kaloku waye waphanyaka amehlo akabona ngenxa yobuhlungu bentliziyo yakhe ceyayicinezelekile
Sano jwalakwe jwatundumalile ŵanganyao nijwatite: “Ha, kudandaula kwangune ya Yusufu!” Nigatatele meso gakwe ligongo lyamadandausi, basi nijwaliji jwakusisa nnope (madandausi gakwego)
Ó pa wọ́n tì, ó sì sọ pé: “Ìbànújẹ́ ń bẹ fún mi lórí Yūsuf!” Ojú rẹ̀ méjèèjì sì funfun wá (kò sì ríran mọ́); ó sì pa ìbànújẹ́ mọ́ra
Futhi wayesesuka kubona wathi Oh Ngiphatheka kabi ngoJosefa, namehlo akhe aphenduka abamhlophe ngenxa yokuphatheka kabi ayekugqiba
He [Ya'qub] said: “Nay, but your own selves have beguiled you into something. So patience is most fitting (for me). May be Allah will bring them (back) all to me. Truly, He! Only He is All-Knowing, All-Wise. (83)And he turned away from them and said: ”Alas, my grief for Yusuf!“ And he lost his sight because of the sorrow that he was suppressing (84)They said: ”By Allah! You will never cease remembering Yusuf until you become weak with old age, or until you be of the dead. (85)He said: "I only complain of my grief and sorrow to Allah, and I know from Allah that which you know not. (86)
Allah's Prophet Ya'qub receives the Grievous News
Allah's Prophet Ya'qub repeated to his children the same words he said to them when they brought false blood on Yusuf's shirt,
بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنفُسُكُمْ أَمْرًا ۖ فَصَبْرٌ جَمِيلٌ
(Nay, but your own selves have beguiled you into something. So patience is most fitting (for me).) Muhammad bin Ishaq said, "When they went back to Ya'qub and told him what happened, he did not believe them and thought that this was a repetition of what they did to Yusuf. So he said,
بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنفُسُكُمْ أَمْرًا ۖ فَصَبْرٌ جَمِيلٌ
(Nay, but your own selves have beguiled you into something. So patience is most fitting (for me).) Some said that since this new development came after what they did before [to Yusuf], they were given the same judgement to this later incident that was given to them when they did what they did [to Yusuf]. Therefore, Ya'qub's statement here is befitting,
بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنفُسُكُمْ أَمْرًا ۖ فَصَبْرٌ جَمِيلٌ
(Nay, but your own selves have beguiled you into something. So patience is most fitting (for me).) He then begged Allah to bring back his three sons: Yusuf, Binyamin and Rubil to him." Rubil had remained in Egypt awaiting Allah's decision about his case, either his father's permission ordering him to go back home, or to secure the release of his brother in confidence. This is why Ya'qub said,
عَسَى اللَّهُ أَن يَأْتِيَنِي بِهِمْ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُ هُوَ الْعَلِيمُ
(May be Allah will bring them (back) all to me. Truly, He! Only He is All-Knowing,), in my distress,
الْحَكِيمُ
(the All-Wise), in His decisions and the decree and preordainment He appoints. Allah said next,
وَتَوَلَّىٰ عَنْهُمْ وَقَالَ يَا أَسَفَىٰ عَلَىٰ يُوسُفَ
(And he turned away from them and said: “Alas, my grief for Yusuf!”) He turned away from his children and remembered his old grief for Yusuf,
يَا أَسَفَىٰ عَلَىٰ يُوسُفَ
(Alas, my grief for Yusuf!) The new grief, losing Binyamin and Rubil, renewed his old sadness that he kept to himself. 'Abdur-Razzaq narrated that Ath-Thawri said that Sufyan Al-'Usfuri said that Sa'id bin Jubayr said, "Only this nation [the following of Prophet Muhammad ﷺ] were given Al-Istirja' [saying: 'To Allah we belong and to Him shall be our return']. Have you not heard the statement of Ya'qub, peace be upon him,
يَا أَسَفَىٰ عَلَىٰ يُوسُفَ وَابْيَضَّتْ عَيْنَاهُ مِنَ الْحُزْنِ فَهُوَ كَظِيمٌ
(“Alas, my grief for Yusuf !” And he lost his sight because of the sorrow that he was suppressing.)?" Ya'qub suppressed his sorrow and did not complain to a created being, according to Qatadah and other scholars. Ad-Dahhak also commented, "Ya'qub was aggrieved, sorrowful and sad."
Ya'qub's children felt pity for him and said, while feeling sorrow and compassion,
تَاللَّهِ تَفْتَأُ تَذْكُرُ يُوسُفَ
(By Allah! You will never cease remembering Yusuf), 'you will keep remembering Yusuf,
حَتَّىٰ تَكُونَ حَرَضًا
(until you become weak with old age,), until your strength leaves you,'
أَوْ تَكُونَ مِنَ الْهَالِكِينَ
(or until you be of the dead.) They said, 'if you continue like this, we fear for you that you might die of grief,'
قَالَ إِنَّمَا أَشْكُو بَثِّي وَحُزْنِي إِلَى اللَّهِ
(He said: “I only complain of my grief and sorrow to Allah.”) When they said these words to him, Ya'qub said,
إِنَّمَا أَشْكُو بَثِّي وَحُزْنِي
(I only complain of my grief and sorrow) for the afflictions that struck me,
إِلَى اللَّهِ
(to Allah,) alone,
وَأَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ
(and I know from Allah that which you know not.) I anticipate from Allah each and every type of goodness.' Ibn 'Abbas commented on the meaning of,
وَأَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ
(and I know from Allah that which you know not.) “The vision that Yusuf saw is truthful and Allah will certainly make it come true.”
And he turned away from them no longer addressing them and said ‘Alas my grief for Joseph!’ yā asafā the final alif of asafā has taken the place of the possessive yā’ of genitive annexation sc. yā asafī in other words it means yā huznī ‘O my sorrow’. And his eyes turned white their dark colour was effaced and became white on account of his tears with grief for him such that he was filled with suppressed agony anguished and grief-stricken but not manifesting his grief.
He pulled away, turning from them, saying, ‘O my grief for Joseph!’ The blackness of his eyes had become white out of his great mourning for him, because he was filled with grief and sorrow, yet hiding his grief from the people.
وَتَوَلَّىٰ عَنْهُمْ وَقَالَ يَا أَسَفَىٰ عَلَىٰ يُوسُفَ وَابْيَضَّتْ عَيْنَاهُ مِنَ الْحُزْنِ فَهُوَ كَظِيمٌ
Other places in the Quran that share at least one phrase with this verse — the “similar verses” (mutashabihat) that memorisers pay close attention to.
فَتَوَلَّىٰ عَنْهُمْ وَقَالَ يَا قَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبِّي وَنَصَحْتُ لَكُمْ وَلَٰكِن لَّا تُحِبُّونَ النَّاصِحِينَ
And he turned away from them and said, "O my people, I had certainly conveyed to you the message of my Lord and advised you, but you do not like advisors."
فَتَوَلَّىٰ عَنْهُمْ وَقَالَ يَا قَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَاتِ رَبِّي وَنَصَحْتُ لَكُمْ ۖ فَكَيْفَ آسَىٰ عَلَىٰ قَوْمٍ كَافِرِينَ
And he turned away from them and said, "O my people, I had certainly conveyed to you the messages of my Lord and advised you, so how could I grieve for a disbelieving people?"