Saheeh International
They said, "By Allah, you will not cease remembering Joseph until you become fatally ill or become of those who perish."
Surah Yusuf · Verse 85 of 111
They said, "By Allah, you will not cease remembering Joseph until you become fatally ill or become of those who perish."
They said: "By Allah! You will never cease remembering Yusuf (Joseph) until you become weak with old age, or until you be of the dead."
His sons said to him: For heavens sake, shall you keep on recalling Yusuf to your memory with distressed mind and deep sorrow and weep out your eyes and heart until you are consumed by disease or perish in the wreck of sorrow
Aneuk dum kheun le pakon di ayah Sabe neuingat keu Yusuf sidroe Ek jeut keu paloe nyoe demi Allah Atawa cit droeneuh jeut binasa
Nabii Yaq-qhuub xaylo : Yallal xiibitna immay atu Yuusuf kassittaamak makatta rookâ biyaakah raba xayyoysi hinnay rabe marih num tikki ittam fanah kaak iyyen
Hulle het gesê: By Allah! Sal u dan nie ophou om aan Josef te dink voordat u wegkwyn of van smart omkom nie
“Për All-llahun! Thanë ata, - ti aq e përmend Jusufin sa që është dro se do të sëmuresh rënd dhe do të shkatërrohesh”
(እነርሱም) «በአላህ እንምላለን፡፡ ለጥፋት የቀረብክ እስከምትሆን ወይም ከጠፊዎቹ እስከምትሆን ድረስ ዩሱፍን ከማውሳት አትወገድም» አሉ፡፡
قال بنوه: تالله ما تزال تتذكر يوسف، ويشتدُّ حزنك عليه حتى تُشْرِف على الهلاك أو تهلك فعلا فخفف عن نفسك
সিহঁতে ক’লে, ‘আল্লাহৰ শপত! আপুনি ইউছুফৰ কথা সদায় স্মৰণ কৰি থাকিব যেতিয়া লৈকে আপুনি মুমূৰ্ষ অৱস্থাত উপনীত নহয় অথবা আপোনাৰ মৃত্যুবৰণ নহয়’।
Onlar dedi: “Allaha and olsun ki, Yusufu sən tez-tez yada salmaqla axırda ya əldən düşəcək, ya da öləcəksən”
ߊ߬ߟߎ߬ ߞߊ߲߫ ߞߏ߫ ߊ߰ ߒ߬ ߣߌ߫ ߊߟߊ߫ ߕߍ߫ ߸ ߌ ߘߌ߫ ߕߏ߫ ߦߛߎߝߎ߫ ߞߏߝߐ ߞߊ߲߬ ߝߎߚߎ߫ ߝߏ߫ ߞߵߌ ߞߍ߫ ߖߐ߲߬ߜߍ ߘߌ߫ ߥߟߊ߫ ߕߏߒߘߐߓߊ߯ߕߐ ߟߎ߬ ߘߏ߫ ߘߌ߫
তারা বলল, ‘আল্লাহ্র শপথ! আপনি তো ইউসুফের কথা সবসময় স্মরণ করতে থাকবেন যতক্ষণ না আপনি মুমূর্ষ হবেন বা মারা যাবেন [১]।’
Nnan: "s Öebbi, tezgiv tesmektayev d Yusef, alamma tu$alev d amuvin, ne$ seg wid immuten
Allaha nam" – rekoše oni – "ti toliko spominješ Jusufa da ćeš teško oboljeti ili umrijeti
Рекоха: “Кълнем се в Аллах, не ще престанеш да си спомняш за Юсуф, докато не стигнеш до влошаване или умреш.”
သူတို့က “အလ္လာဟ်အရှင်မြတ်အား တိုင်တည်၍ ပြောပါရစေ။ ဖခမည်းတော်သည် အသည်းအသန် နာမကျန်း ဖြစ်သည်အထိ သို့မဟုတ် ပျက်စီးတိမ်ကောသွားသူများအနက်မှ တစ်ဦးအပါအဝင် ဖြစ်လာသည်အထိ တမန်တော်ယူစုဖ်ကို သတိရ တမ်းတနေခြင်းအား ရပ်တန့်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။” ဟု ပြောဆိုခဲ့ကြ၏။
Van dir: «Per Al·là, que no deixaràs de recordar a José fins a posar-te malalt o morir!»
Ana ake adati, “Pali Mulungu! Inu simudzasiya kumukumbukira Yosefe mpaka mufoka ndi ukalamba kapena mufa.”
他们说:指真主发誓,你将念念不忘优素福,直到你变成为憔悴的或死亡的。
Rekoše: “Tako nam Allaha, nećeš prestati spominjati Jusufa, dok se ne razboliš ili budeš od propalih!”
Řekli: „Při Bohu, nepřestaneš vzpomínati na Josefa, až přemůže tě zármutek a utrápíš se.“
Ka bɛ (Annabi Yisifu mabihi maa) yεli): “Naawuni zuɣu, a ku milgi ka chɛ Yisifu yεla teebu, hali ti leei ŋun gbargi, bee ka a pahi ban niŋ hallaka puuni.”
De sagde GUD du keep grieving Joseph I bliver ill eller jer terning
پسران گفتند: قسم به الله همیشه یوسف را یاد میکنی تا بیمار (و نزدیک به مرگ) شوی یا از هلاک شدگان گردی
އެއުުރެން ދެންނެވޫއެވެ. اللَّه ގަންދީ ހުވާކުރަމެވެ. ކަލޭގެފާނު ބަލިحال ބޮޑުވެއްޖެއުމަށްދާނދެން، ނުވަތަ މަރުވެފައިވާ މީހުންގެ ތެރެއިން ހިމެނިއްޖައުމަށްދާނދެން، يوسف ގެފާނުމަތިން ހަނދުމަކުރެއްވުމުގައި ކަލޭގެފާނު ފިލާވަޑައިނުގަންނަވަމުއެވެ
Zij zeiden: "Bij God, jij houdt niet op aan Joesoef te denken, totdat jij ineenstort of bij hen behoort die te gronde gaan
Ili dir DI vi keep grieving Joseph vi igx ill aux vi mort
Sila ay nagsabi: “Sa (pamamagitan ng Ngalan) ni Allah! Kayo (Hakob) ay hindi titigil sa pag-aala-ala kay Hosep hanggang sa kayo ay maging mahina na dahil sa katandaan, o hanggang sa mapabilang kayo sa mga pumanaw.”
He sanoivat: »Jumalan nimessä! Sinä et herkeä muistelemasta Joosefia, ennen kuin kokonaan menehdyt tai kuolet.»
Ils dirent: «Par Allah! Tu ne cesseras pas d'évoquer Joseph, jusqu'à ce que tu t'épuises ou que tu sois parmi les morts»
Ɓe wi'i: "Men woodirii Alla! A seerataa hiɗa janntoo fii Yuusufa, haa wonaa horsuɗo maa wonaa jeyaaɗo e halkiiɓe ɓen
Nebagamba nti amazima ga Katonda era okyajjukira Yusuf okutuusa lwokonzibye n'otuuka okubeera mu bagenda okufa
Sie sagten: "Bei Allah, du hörst nicht auf, Yusufs zu gedenken, bis du hinfällig geworden bist oder zu denen gehörst, die umkommen
પુત્રોએ કહ્યું કે, અલ્લાહના સોગંદ ! તમે હંમેશા યૂસુફની યાદમાં જ રહેશો, ત્યાં સુધી કે ઘરડા થઇ જાવ અથવા મૃત્યુ પામો
Suka ce: "Tallahi! Bã zã ka gushe ba, kanã ambaton Yũsufu,* har ka kasance Mai rauni ƙwarai, kõ kuwa ka kasance daga mãsu halaka
אמרו: “באללה! האם לא תפסיק להזכיר את יוסף עד שייגמר לך הכוח או תמות?”
उन (पुत्रों) ने कहाः अल्लाह की शपथ! आप बराबर यूसुफ़ को याद करते रहेंगे, यहाँ तक कि (शोक से) घुल जायें या अपना विनाश कर लें।
Mondták: . Allah-rat Hát nem hagysz fel a Józsefre emlékezéssel míg csak el nem gyengülsz, vagy az elpusztulók közé nem tartozol
Mereka berkata, "Demi Allah, engkau tidak henti-hentinya mengingat Yusuf, sehingga engkau (mengidapkan penyakit) berat atau engkau termasuk orang-orang yang akan binasa
Pitharo iran: A Ibut ko Allah! Di ka dun khada sa Kapukhatadumingka ko Yusuf taman sa mabaloi Ka a pakapapata-in, o di na mitapi Ka ko miyamata
Dissero: “Per Allah! Smetti di ricordare Giuseppe, finirai per consumarti e morirne!”
かれらは言った。「アッラーにかけて申し上げます。あなたはユースフを思うことを止めなければ,重態に陥り,或は死んでしまいます。」
Padha acalathu: Dhemi Allah! panjenengan boten badhé kèndel angènget-ènget Yusuf, ngantos panjenengan dhumawah dipun lud ing sakit, utawi pan- jenengan kalebet golonganipun titiyang ingkang tiwas
ಕೊನೆಗೆ ಆತನ (ಸರದಾರನ) ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅವರು (ಸಹೋದರರು) ಹೇಳಿದರು; ಸರದಾರರೇ, ನಮಗೆ ಹಾಗೂ ನಮ್ಮ ಪರಿವಾರಕ್ಕೆ ಸಂಕಟ ತಟ್ಟಿದೆ. ನಾವು ನಿಕೃಷ್ಟ ಬಂಡವಾಳದೊಂದಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ನೀವು ನಮಗೆ ಪೂರ್ಣ ಪಾಲನ್ನು ಕೊಡಿರಿ ಮತ್ತು ನಮಗೆ ದಾನವನ್ನು ನೀಡಿರಿ. ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಲಾಹನು ದಾನಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಫಲವನ್ನು ನೀಡುವನು
Олар, әкелеріне: “Аллаға ант етеміз. Күйіктен ерігенге немесе типыл болғанға дейін Юсыпты жоқтай бересің” деді
Iaka’koa basumpah, “demi Allah (tallâhi), kita’ nana’ baranti-ranti nganang Yusuf, sahingga kita’ (ngidap panyakit) barat ato kita’ tamasok urakng-urakng cilaka”
ពួកគេ(កូនរបស់គាត់)បាននិយាយថាៈ សូមស្បថនឹង អល់ឡោះ. ឪពុកនៅតែនឹកដល់យូសុហ្វរហូតដល់ឪពុកចាស់ជរា ឬរហូតដល់ឪពុកស្លាប់។
Baravuga bati "Turahiye ku izina rya Allah! Ntuzigera ureka kwibuka Yusufu kugeza ubwo ushegeshwe n’agahinda cyangwa kakaguhitana
(Балдары) айтты: «Аллаһка ант! (ушул) Юсуфту эстей берип, өлгөнү калдыңыз же (жакында) өлүп каласыз!»
이때 아들들이 말하기를 하 나님께 맹세하건대 요셉의 생각에서 벗어나소서 그렇지 아니하면 최악의 병이 들거나 세상을 떠나 게 됩니다
(کوڕهکان بهزهییان به باوکیاندا هاتهوهو) وتیان: سوێند به خوا تۆ ههر واز ناهێنیت یادی یوسف دهکهیت و ناوی دهبهیت تا وات لێ دێت پهکت دهکهوێت یاخود تیا له تیاچوون دهبیت
Ewan (kuran ji Ye´qûb ra) gotine: "Bi Yezdan! Tuyê Yûsuf bînî bîra xwe, bi bihatin jar bî, nexweş bikebî, ya jî bi serê te da teşqelake were
They dictus DEUS vos keep grieving Joseph vos become male alias vos abiit
Balobi: Na nkombo ya Allah okotika kokanisa Yûsuf te, kino mabe ekozua yo to okokufa
Nibaboola mbu : “ khwitsuba khuNyasaye mbu sholalekha okwitsulila Yusuf tawe okhula shinga olaba omulwale nohomba olaba mubasikha.”
„Се колнеме во Аллах,“ - рекоа тие - „ти толку го спомнуваш Јусуф, што тешко ќе се разболиш или ќе умреш!“
Mereka berkata: "Demi Allah, ayah tak habis-habis ingat kepada Yusuf, sehingga ayah menjadi sakit merana, atau menjadi dari orang-orang yang binasa
അവര് പറഞ്ഞു: അല്ലാഹുവിനെ തന്നെയാണ, താങ്കള് തീര്ത്തും അവശനാകുകയോ, അല്ലെങ്കില് മരണമടയുകയോ ചെയ്യുന്നതു വരെ താങ്കള് യൂസുഫിനെ ഓര്ത്തു കൊണേ്ടയിരിക്കും
Qalu: 'Fuq Allal Mela m'inti se tieqaf (qafr) tiftakar f'Ġużeppi, sa ma tinfena bil-mard, jew tkun mill- meqrudin
Pitharo iran a: "Ibt ko Allah! Di ka dn khada sa kapkhatadming ka ko Yosof taman sa mabaloy ka a pakapapatayn, odi na mitapi ka ko miyamatay
८५. (पुत्र) म्हणाले, अल्लाहची शपथ! तुम्ही नेहमी यूसुफच्या आठवणीत भान हरपून राहाल येथेपर्यंत की अगदी गळून जाल किंवा मरण पावाल
छोराहरूले भनेः अल्लाहको शपथ ! तपाईं सदैंव यूसुफको सम्झनामै लागि रहनुहुनेछ । यहाँसम्म कि तपाई जीर्ण हुनुहुनेछ अथवा समाप्त भई जानु हुनेछ ।
Da sa brødrene: «Ved Gud, du slutter ikke å snakke om Josef, før du tæres bort eller går til grunne.»
“Rabbitti kakannee! ati hanga manguddoo dadhabaa taatutti yookiin warra du’an irraa taatutti Yuusufiin dubbachuu irraa hin deemtu!” jedhan
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਕਸਮ ਤੁਸੀ ਯੂਸਫ ਦੀ ਹੀ ਯਾਦ ਵਿਚ ਹੀ ਰਹੋਂਗੇ। ਇਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਲਵੋ ਜਾਂ ਮੌਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੋ।
گفتند: به خدا آن قدر از یوسف یاد می کنی تا سخت ناتوان شوی یا جانت را از دست بدهی
Oni powiedzieli: "Na Boga! Przestań wspominać Józefa, inaczej bowiem całkowicie osłabniesz i doprowadzisz się do zguby
Disseram: "Por Allah! Não cessarás de lembrar-te de José, até ficares desfalecido, ou seres dos aniquilados
هغوى وویل: پر الله قسم دى چې ته به همېشه یوسف یادوې، تر هغه پورې چې ته په وېلې كېدو سره مرګ ته قریب شې یا ته له هلاكېدونكو نه شې
Ei spuseră: “Pe Dumnezeu! Nu vei înceta să te gândeşti la Iosif până ce nu vei ajunge la capătul puterilor ori până nu vei pieri.”
Bavuze bati:- kw’izina ry’Imana ntushobora kutibuka Yussufu (iii) kugeza naho uzorwara canke ube mubazo honywa
Дни текли один за другим, и Йакуб продолжал жить в скорби и печали. Его сыновья, опасаясь за него, стали уговаривать его, чтобы он перестал так сильно печалиться. В их сердцах боролись два чувства: жалость к отцу и раздражение на то, что он всегда вспоминает Йусуфа. Они ему сказали: "Если ты будешь так печалиться и думать о Йусуфе, то воспоминания о нём усилят твою боль, и ты совсем обессилеешь или скончаешься
„Аллаха нам“, рекоше они, „ти толико спомињеш Јосифа да ћеш тешко да оболиш или умреш!“
Vakati: “Tinopika naAllah! Hamufi makaguma kufunga Josefa kusvika musisina simba nekuchembera, kana kuti mave umwe wevafi.”
(۽ سندس گھراڻي وارن) چيو ته الله جو قسم آھي ته تون سدائين يوسف کي ساريندو آھين جيسين بيمار ٿئين يا مري وڃين
(මෙම තත්වය දුටු ඔහුගේ පුතුන් ඔහුට) “අල්ලාහ් මත සත්තකින්ම! ඔබ යූසුෆ් ගැන සිත (සිතා) කෙට්ටු වී (ක්ෂය වී) මරණයට පත් වන තුරු (ඔහුගේ සිතුවිල්ල) අත්හැර දමන්නේ නැත” යයි කෝපයෙන් යුතුව පැවසූහ
They said GOD ona keep rmutit sa Joseph ona become chory al ona zomriet
Waxay yidhaahdeen: Wallaahi! ma dayn doontid weligaa hadal haynta Yuusuf jeer aad bukaan jiif noqoto ama (jeer) aad ka mid ahaato kuwa halaagsama
Ba re: “Ka Allah! Ha u sa tla tela ho hopola Josefa ho fihlela u kula, kapa ho fihlela u shoele!”
Dijeron [sus hijos]: "¡Por Dios! No dejarás de recordar a José hasta enfermar o morir
Wanawe wakasema, «Tunaapa kwa Mwenyezi Mungu, utendelea kumkumbuka Yūsuf na kuwa na huzuni nyingi juu yake mpaka ukaribie kuangamia au uangamie kikweli, basi ipumzishe nafsi yako.»
[Sönerna] sade: "Gud Sig förbarme! Skall du inte sluta att tänka på Josef, förrän du ligger för döden eller din hälsa är bruten
Гуфтанд: «Ба Худо савганд пайваста Юсуфро ёд мекунӣ, то бемор гардӣ ё бимирӣ»
(இந்நிலைமையைக் கண்ட அவருடைய மக்கள் அவரை நோக்கி,) ‘‘அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நீர் யூஸுஃபை நினைத்து இளைத்து (உருகி) இறந்துவிடும் வரை (அவருடைய எண்ணத்தை) விடமாட்டீர்'' என்று கடிந்து கூறினார்கள்
Әйттеләр: "Ий атабыз, валлаһи син һаман Йусуфны сөйлисең, болай булсаң аның өчен сырхау булырсың яки һәлак булырсың
అతని (కుమారులు) అన్నారు: "అల్లాహ్ తోడు! నీవు వ్యాధితో కృశించిపోయే వరకో లేదా నశించిపోయే వరకో యూసుఫ్ ను జ్ఞాపకం చేసుకోవటం మానవు
พวกเขากล่าวว่า “ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ท่านยังคงรำลึกถึงยูซุฟอยู่ จนกระทั่งท่านเจ็บจวนจะตายหรือท่านจะพินาศไป”
Allah'a yemin ederiz ki, Yusuf'u anıp durman seni bitkin düşürecek veya helak olacaksın" dediler
(Ne mma no) kaa sε: “Onyankopͻn! enti (agya), wonnyae Yosef ho adwendwen kosi sε εbεbͻ wo yadeε, anaa kͻpem sε wobewuo?”
ئۇلار: «اﷲ نىڭ نامى بىلەن قەسەمكى، سەن يۇسۇفنى ياد ئېتىۋېرىپ (ھەسرەتتىن) ھالاك بولۇشقا تاس قالىدىغان ياكى ھالاك بولىدىغان بولدۇڭ» دېدى
[Діти] сказали йому: «Клянемося Аллагом, якщо ти не припиниш згадувати Юсуфа, то заслабнеш або й дійдеш до загибелі!»
بیٹے کہنے لگے کہ والله اگر آپ یوسف کو اسی طرح یاد ہی کرتے رہیں گے تو یا تو بیمار ہوجائیں گے یا جان ہی دے دیں گے
Улар: «Аллоҳга қасамки, токи мадордан кетгунингча ёки ҳалок бўлувчилардан бўлгунингча, Юсуфни зикр қилаверасан», дедилар
(Các con) khuyên (Ya’qub): “Xin thề với Allah, việc cha đau buồn vì nhớ nhung Yusuf thế này sẽ khiến cha ngã bệnh hoặc sẽ chết sớm.”
Bathi bona: “Sifunga ngoAllâh! Awusokuze uyeke ukucinga ngoYûsuf de ube buthathaka ngenxa yobudala okanye ude ube ngowabafileyo.”
Ŵanganyao ŵatite: “Tukunnumbila Allah, mmwe nganneka kuŵa n’di nkunkumbuchila Yusufu mpaka chim’be ŵangali machili ligongo lyakulwalika ni uchekulu, kapena kuŵa mu ŵakonasika (pakuwa).”
Wọ́n sọ pé: “A fi Allāhu búra, ìwọ kò yé rántí Yūsuf títí o máa fi di yánnayànna tàbí (títí) o máa fi di ara àwọn òkú.”
Bathi, “Sifunga ngoMvelinqangi angeke uze upheze ukumkhumbula uJosefa kuze kube Yilapho uba intengentenge ngenxa yobudala noma ube ngomunye wabafileyo”
He [Ya'qub] said: “Nay, but your own selves have beguiled you into something. So patience is most fitting (for me). May be Allah will bring them (back) all to me. Truly, He! Only He is All-Knowing, All-Wise. (83)And he turned away from them and said: ”Alas, my grief for Yusuf!“ And he lost his sight because of the sorrow that he was suppressing (84)They said: ”By Allah! You will never cease remembering Yusuf until you become weak with old age, or until you be of the dead. (85)He said: "I only complain of my grief and sorrow to Allah, and I know from Allah that which you know not. (86)
Allah's Prophet Ya'qub receives the Grievous News
Allah's Prophet Ya'qub repeated to his children the same words he said to them when they brought false blood on Yusuf's shirt,
بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنفُسُكُمْ أَمْرًا ۖ فَصَبْرٌ جَمِيلٌ
(Nay, but your own selves have beguiled you into something. So patience is most fitting (for me).) Muhammad bin Ishaq said, "When they went back to Ya'qub and told him what happened, he did not believe them and thought that this was a repetition of what they did to Yusuf. So he said,
بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنفُسُكُمْ أَمْرًا ۖ فَصَبْرٌ جَمِيلٌ
(Nay, but your own selves have beguiled you into something. So patience is most fitting (for me).) Some said that since this new development came after what they did before [to Yusuf], they were given the same judgement to this later incident that was given to them when they did what they did [to Yusuf]. Therefore, Ya'qub's statement here is befitting,
بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنفُسُكُمْ أَمْرًا ۖ فَصَبْرٌ جَمِيلٌ
(Nay, but your own selves have beguiled you into something. So patience is most fitting (for me).) He then begged Allah to bring back his three sons: Yusuf, Binyamin and Rubil to him." Rubil had remained in Egypt awaiting Allah's decision about his case, either his father's permission ordering him to go back home, or to secure the release of his brother in confidence. This is why Ya'qub said,
عَسَى اللَّهُ أَن يَأْتِيَنِي بِهِمْ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُ هُوَ الْعَلِيمُ
(May be Allah will bring them (back) all to me. Truly, He! Only He is All-Knowing,), in my distress,
الْحَكِيمُ
(the All-Wise), in His decisions and the decree and preordainment He appoints. Allah said next,
وَتَوَلَّىٰ عَنْهُمْ وَقَالَ يَا أَسَفَىٰ عَلَىٰ يُوسُفَ
(And he turned away from them and said: “Alas, my grief for Yusuf!”) He turned away from his children and remembered his old grief for Yusuf,
يَا أَسَفَىٰ عَلَىٰ يُوسُفَ
(Alas, my grief for Yusuf!) The new grief, losing Binyamin and Rubil, renewed his old sadness that he kept to himself. 'Abdur-Razzaq narrated that Ath-Thawri said that Sufyan Al-'Usfuri said that Sa'id bin Jubayr said, "Only this nation [the following of Prophet Muhammad ﷺ] were given Al-Istirja' [saying: 'To Allah we belong and to Him shall be our return']. Have you not heard the statement of Ya'qub, peace be upon him,
يَا أَسَفَىٰ عَلَىٰ يُوسُفَ وَابْيَضَّتْ عَيْنَاهُ مِنَ الْحُزْنِ فَهُوَ كَظِيمٌ
(“Alas, my grief for Yusuf !” And he lost his sight because of the sorrow that he was suppressing.)?" Ya'qub suppressed his sorrow and did not complain to a created being, according to Qatadah and other scholars. Ad-Dahhak also commented, "Ya'qub was aggrieved, sorrowful and sad."
Ya'qub's children felt pity for him and said, while feeling sorrow and compassion,
تَاللَّهِ تَفْتَأُ تَذْكُرُ يُوسُفَ
(By Allah! You will never cease remembering Yusuf), 'you will keep remembering Yusuf,
حَتَّىٰ تَكُونَ حَرَضًا
(until you become weak with old age,), until your strength leaves you,'
أَوْ تَكُونَ مِنَ الْهَالِكِينَ
(or until you be of the dead.) They said, 'if you continue like this, we fear for you that you might die of grief,'
قَالَ إِنَّمَا أَشْكُو بَثِّي وَحُزْنِي إِلَى اللَّهِ
(He said: “I only complain of my grief and sorrow to Allah.”) When they said these words to him, Ya'qub said,
إِنَّمَا أَشْكُو بَثِّي وَحُزْنِي
(I only complain of my grief and sorrow) for the afflictions that struck me,
إِلَى اللَّهِ
(to Allah,) alone,
وَأَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ
(and I know from Allah that which you know not.) I anticipate from Allah each and every type of goodness.' Ibn 'Abbas commented on the meaning of,
وَأَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ
(and I know from Allah that which you know not.) “The vision that Yusuf saw is truthful and Allah will certainly make it come true.”
They said ‘By God you will never cease remembering Joseph until you are consumed on the verge of perishing on account of your illness it haradan ‘consumed’ is a verbal noun equally applicable to one person or more or you are of those who perish’ of the dead.
The brothers of Joseph said to the father, swearing by Allah, that he would not stop remembering Joseph and grieving over him until he became very ill or actually died.
قَالُوا تَاللَّهِ تَفْتَأُ تَذْكُرُ يُوسُفَ حَتَّىٰ تَكُونَ حَرَضًا أَوْ تَكُونَ مِنَ الْهَالِكِينَ