بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
90:1لَآ أُقۡسِمُ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ
قسم می خورم به این شهر،
90:2وَأَنتَ حِلُّۢ بِهَٰذَا ٱلۡبَلَدِ
در حالی که تو در آن جای داری
90:3وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ
و سوگند به پدر و آنچه زاده است؛
90:4لَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ فِي كَبَدٍ
همانا ما انسان را در رنج و زحمت آفریدیم
90:5أَيَحۡسَبُ أَن لَّن يَقۡدِرَ عَلَيۡهِ أَحَدٌ
آیا گمان می کند که هرگز کسی بر او دست نیابد؟
90:6يَقُولُ أَهۡلَكۡتُ مَالًا لُّبَدًا
می گوید: ثروت فراوانی را [برای مبارزه با پیامبر و اسلام] تباه کرده ام
90:7أَيَحۡسَبُ أَن لَّمۡ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ
آیا گمان می کند که هیچ کس او را ندیده است [که همه اعمال و کردارش را ثبت کند؟]
90:8أَلَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ عَيۡنَيۡنِ
آیا برای او دو چشم قرار ندادیم؟
90:9وَلِسَانًا وَشَفَتَيۡنِ
و یک زبان و دو لب؟
90:10وَهَدَيۡنَٰهُ ٱلنَّجۡدَيۡنِ
و او را به راه خیر و شر هدایت نکردیم [تا راه خیر را بگزیند و راه شر را واگذارد؟]
90:11فَلَا ٱقۡتَحَمَ ٱلۡعَقَبَةَ
پس شتابان و با شدت به آن گردنه سخت وارد نشد؛
90:12وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡعَقَبَةُ
و تو چه می دانی آن گردنه سخت چیست؟
90:13فَكُّ رَقَبَةٍ
آزاد کردن برده،
90:14أَوۡ إِطۡعَٰمٌ فِي يَوۡمٍ ذِي مَسۡغَبَةٍ
یا طعام دادن در روز گرسنگی و قحطی،
90:15يَتِيمًا ذَا مَقۡرَبَةٍ
به یتیمی خویشاوند،
90:16أَوۡ مِسۡكِينًا ذَا مَتۡرَبَةٍ
یا مستمندی خاک نشین؛
90:17ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلصَّبۡرِ وَتَوَاصَوۡاْ بِٱلۡمَرۡحَمَةِ
علاوه بر [انجام] این [تکالیف]، از کسانی باشد که ایمان آورده اند و یکدیگر را به صبر و مهربانی سفارش کرده اند؛
90:18أُوْلَٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ
اینان سعادتمندان اند؛
90:19وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِنَا هُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ
و کسانی که به آیات ما کفر ورزیدند، آنان شقاوتمندان اند
90:20عَلَيۡهِمۡ نَارٌ مُّؤۡصَدَةُۢ
بر آنان آتشی سرپوشیده احاطه دارد [که هیچ راه گریزی از آن ندارند]
Translation: Hussain Ansarian.