بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
91:1وَٱلشَّمۡسِ وَضُحَىٰهَا
قسم به آفتاب و روشنی آن
91:2وَٱلۡقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا
و قسم به ماه چون از پی آفتاب رود (بعد از غروب آفتاب ظاهر شود)
91:3وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا
و قسم به روز چون ظاهر کند روشنی آفتاب را
91:4وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَغۡشَىٰهَا
و قسم به شب چون بپوشاند نور آفتاب را
91:5وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا
و قسم به آسمان و به آن ذاتی آن را ساخته است
91:6وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا طَحَىٰهَا
و قسم به زمین و به آن ذاتی که آن را هموار کرده است
91:7وَنَفۡسٍ وَمَا سَوَّىٰهَا
و قسم به نفس انسانی و به آن ذاتی که برابر کرده است (قوت جسمی و روحی او را)
91:8فَأَلۡهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقۡوَىٰهَا
باز به او راه بدی و نیکی او را الهام کرد
91:9قَدۡ أَفۡلَحَ مَن زَكَّىٰهَا
البته کامیاب شد هرکس که نفس خود را پاک کرد
91:10وَقَدۡ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا
و البته ناکام و ناامید شد آن که نفس خود را به گناه آلود
91:11كَذَّبَتۡ ثَمُودُ بِطَغۡوَىٰهَآ
(مانند) قوم ثمود که به سبب سرکشی رسول الله را تکذیب نمودند
91:12إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشۡقَىٰهَا
آن وقت که بدبختترین آنها برخواست
91:13فَقَالَ لَهُمۡ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقۡيَٰهَا
پس رسول الله به آنها گفت: شترِ (آفریدۀ) الله و آبخوردن آن را بگذارید
91:14فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمۡدَمَ عَلَيۡهِمۡ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمۡ فَسَوَّىٰهَا
پس او را تکذیب نمودند و شتر را کشتند، پس به سزای گناهانشان، پروردگارشان بر آنان عذاب نازل کرد و ایشان را هلاک کرد و آن عقوبت همۀ آنها را با خاک برابر کرد
91:15وَلَا يَخَافُ عُقۡبَٰهَا
و الله از عاقبت آن کار نمیترسد
Translation: Mawlawi Muhammad Anwar Badkhashani.