بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
91:1وَٱلشَّمۡسِ وَضُحَىٰهَا
Ina rantsuwa da rãnã da hantsinta
91:2وَٱلۡقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا
Kuma da wata idan ya bi ta
91:3وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا
Da yini a lõkacin da ya bayyana ta
91:4وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَغۡشَىٰهَا
Da dare a lõkacin da ya ke rufe ta
91:5وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا
Da sama da abin da ya gina ta
91:6وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا طَحَىٰهَا
Da ƙasã da abin da ya shimfiɗa ta
91:7وَنَفۡسٍ وَمَا سَوَّىٰهَا
Da rai da abin da ya daidaita shi
91:8فَأَلۡهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقۡوَىٰهَا
Sa'an nan ya yi masa Ilhamar fãjircinsa da shiryuwarsa
91:9قَدۡ أَفۡلَحَ مَن زَكَّىٰهَا
Lalle ne wanda ya tsarkake* shi (rai) ya sãmi babban rabo
91:10وَقَدۡ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا
Kuma lalle ne wanda ya turbuɗe* shi (da laifi) ya tãɓe
91:11كَذَّبَتۡ ثَمُودُ بِطَغۡوَىٰهَآ
Samũdãwa sun ƙaryata (Annabinsu), dõmin girman kansu
91:12إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشۡقَىٰهَا
A lõkacin da mafi shaƙãwarsu ya tafi (wurin sõke rãkumar sãlihu)
91:13فَقَالَ لَهُمۡ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقۡيَٰهَا
Sai Manzon Allah ya gaya musu cewa: "Ina tsõratar da ku ga rãƙumar Allah da ruwan shanta
91:14فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمۡدَمَ عَلَيۡهِمۡ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمۡ فَسَوَّىٰهَا
Sai suka ƙaryata shi, sa'an nan suka sõke ta. Sabõda haka Ubangijinsu Ya darkãke su, sabõda zunubinsu. Sa'an nan Ya daidaita ta (azãbar ga mai laifi da maras laifi)
91:15وَلَا يَخَافُ عُقۡبَٰهَا
Kuma bã ya tsõron ãƙibarta (ita halakãwar)
Translation: Abubakar Mahmood Jummi.