بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
96:1ٱقۡرَأۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلَّذِي خَلَقَ
ته د خپل هغه رب په نامه سره ولوله چې پیدا كړي يې دي (ټول مخلوقات)
96:2خَلَقَ ٱلۡإِنسَٰنَ مِنۡ عَلَقٍ
ده انسان له پرنې (ټوټې) وینې نه پیدا كړى دى
96:3ٱقۡرَأۡ وَرَبُّكَ ٱلۡأَكۡرَمُ
ته ولوله، په داسې حال كې چې ستا رب تر ټولو لوى كریم دى
96:4ٱلَّذِي عَلَّمَ بِٱلۡقَلَمِ
هغه چې په قلم سره يې ښوونه كړې ده
96:5عَلَّمَ ٱلۡإِنسَٰنَ مَا لَمۡ يَعۡلَمۡ
انسان ته يې هغه څه ښودلي دي چې دى پرې نه پوهېده
96:6كـَلَّآ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَيَطۡغَىٰٓ
حقه دا خبره ده چې یقینًا انسان خامخا سركشي كوي
96:7أَن رَّءَاهُ ٱسۡتَغۡنَىٰٓ
په دې وجه چې دى خپل ځان ویني چې دى بې پروا (بې حاجته) شو
96:8إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجۡعَىٰٓ
بېشكه خاص ستا رب ته بېرته ورتلل دي
96:9أَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي يَنۡهَىٰ
ته ما ته خبر راكړه د هغه كس چې منع كوي
96:10عَبۡدًا إِذَا صَلَّىٰٓ
بنده (محمدﷺ) لره كله چې دى لمونځ كوي
96:11أَرَءَيۡتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلۡهُدَىٰٓ
ته ما ته خبر راكړه كه چېرې دغه (بنده) په هدایت وي
96:12أَوۡ أَمَرَ بِٱلتَّقۡوَىٰٓ
یا په تقوٰی (پرهېزګارۍ) سره حكم كوي
96:13أَرَءَيۡتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ
ته ما ته خبر راكړه كه دغه (منع كوونكى) تكذیب كوي او (له حق نه) مخ اړوي
96:14أَلَمۡ يَعۡلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ
ایا دى نه پوهېږي چې بېشكه الله ویني؟
96:15كـَلَّا لَئِن لَّمۡ يَنتَهِ لَنَسۡفَعَۢا بِٱلنَّاصِيَةِ
داسې نه ده! قسم دى كه دى منع نشو، (نو) مونږ به (دى) خامخا ضرور ډېر سخت راكاږو د تندي (وچولي) په وېښتانو سره
96:16نَاصِيَةٍ كَٰذِبَةٍ خَاطِئَةٍ
داسې تندى چې دروغجن (او) خطا كار دى
96:17فَلۡيَدۡعُ نَادِيَهُۥ
نو دى دې خپل مجلس والا راوبلي
96:18سَنَدۡعُ ٱلزَّبَانِيَةَ
ژر ده چې مونږ به ډېر سخت تند خویه ملايك راوبلو
96:19كـَلَّا لَا تُطِعۡهُ وَٱسۡجُدۡۤ وَٱقۡتَرِب
داسې نه ده ته د ده خبره مه منه، او (الله ته) سجده كوه او (الله ته) ښه نژدې شه
Translation: Zakaria Abulsalam.