بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
89:1وَٱلۡفَجۡرِ
قسم به فجر (صبح)
89:2وَلَيَالٍ عَشۡرٍ
و قسم به شبهای دهگانه
89:3وَٱلشَّفۡعِ وَٱلۡوَتۡرِ
و قسم به جفت و طاق
89:4وَٱلَّيۡلِ إِذَا يَسۡرِ
و قسم به شب چون سپری شود
89:5هَلۡ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِّذِي حِجۡرٍ
آیا درین (امر) قسم کافی برای صاحبان خرد نیست؟ (بلی هست)
89:6أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ
آیا ندیدی که پروردگارت با قوم عاد چه کرد؟
89:7إِرَمَ ذَاتِ ٱلۡعِمَادِ
قوم ارم که صاحب قامتهای بلند و ستون مانند بودند
89:8ٱلَّتِي لَمۡ يُخۡلَقۡ مِثۡلُهَا فِي ٱلۡبِلَٰدِ
که مانند آن در (هیچیک) از شهرها آفریده نشده بود
89:9وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُواْ ٱلصَّخۡرَ بِٱلۡوَادِ
و با قوم ثمود؟ آنانی که سنگها را در وادی (القری) میتراشیدند
89:10وَفِرۡعَوۡنَ ذِي ٱلۡأَوۡتَادِ
با فرعون؟ که میخها (برای سزا دادنِ مردم) داشت
89:11ٱلَّذِينَ طَغَوۡاْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ
(این سه قوم) همان کسانی بودند که در شهرها سرکشی کردند
89:12فَأَكۡثَرُواْ فِيهَا ٱلۡفَسَادَ
پس در آن شهرها فساد بیشتر کردند
89:13فَصَبَّ عَلَيۡهِمۡ رَبُّكَ سَوۡطَ عَذَابٍ
لهذا پروردگارت آنان را به عذاب سخت گرفتار کرد
89:14إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلۡمِرۡصَادِ
یقیناً پروردگار تو در کمینگاه (مراقب اعمال بندگان) است
89:15فَأَمَّا ٱلۡإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكۡرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَكۡرَمَنِ
پس اما انسان هرگاه پروردگارش او را امتحان کند و به او مقام و نعمت دهد، میگوید: پروردگارم مرا عزت داد
89:16وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبۡتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيۡهِ رِزۡقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّيٓ أَهَٰنَنِ
و اما وقتی که پروردگارش او را امتحان کند و روزیاش را بر او تنگ سازد، میگوید: پروردگارم مرا اهانت کرده است
89:17كـَلَّاۖ بَل لَّا تُكۡرِمُونَ ٱلۡيَتِيمَ
نه، چنین نیست، بلکه شما یتیم را گرامی نمیدارید
89:18وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ
و همدیگر را بر طعام دادن مسکین ترغیب نمیکنید
89:19وَتَأۡكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكۡلًا لَّمًّا
و میراث دیگران را با مال خود خلط نموده (به طریقۀ نادرست) میخورید
89:20وَتُحِبُّونَ ٱلۡمَالَ حُبًّا جَمًّا
و مال را بسیار (بیش از حد) دوست میدارید
89:21كـَلَّآۖ إِذَا دُكَّتِ ٱلۡأَرۡضُ دَكًّا دَكًّا
چنین نیست، بلکه وقتی زمین به شدت درهم کوبیده شود
89:22وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلۡمَلَكُ صَفًّا صَفًّا
و پروردگارت بیاید و فرشتگان صف بسته حاضر شوند
89:23وَجِاْيٓءَ يَوۡمَئِذِۭ بِجَهَنَّمَۚ يَوۡمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكۡرَىٰ
و آن روز دوزخ در میان آورده شود، آن روز انسان (کافر) عبرت میگیرد، ولی چنین عبرت گرفتن چه سودی برای او دارد؟
89:24يَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي قَدَّمۡتُ لِحَيَاتِي
میگوید: ای کاش برای این زندگیام چیزی قبلاً میفرستادم
89:25فَيَوۡمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌ
پس آن روز هیچ کسی چون عذاب الله عذاب نکند
89:26وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌ
و هیچ کسی هم چون الله او را به بند (زنجیرها) نمیبندد
89:27يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفۡسُ ٱلۡمُطۡمَئِنَّةُ
(و در حالت نزع گفته شود که) ای نفس (شخص) آرامگیرنده (به ایمان)
89:28ٱرۡجِعِيٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرۡضِيَّةً
بهسوی پروردگارت بازگرد، (در حالی که) تو از او راضی و او از تو راضی است
89:29فَٱدۡخُلِي فِي عِبَٰدِي
پس در زمره بندگانم داخل شو
89:30وَٱدۡخُلِي جَنَّتِي
و در جنت من داخل شو
Translation: Mawlawi Muhammad Anwar Badkhashani.