بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
75:1لَآ أُقۡسِمُ بِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ
Betohem, seriozisht, në Ditën e Kijametit
75:2وَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلنَّفۡسِ ٱللَّوَّامَةِ
Dhe betohem, seriozisht, në shpirtin që veten e qorton
75:3أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجۡمَعَ عِظَامَهُۥ
A mendon njeriu se nuk do t’i tubojmë eshtrat e tij
75:4بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُۥ
Po, si jo! Ne kemi mundësi të rikrijojmë eedhe majet e thonjve të gishtërinjve të tij
75:5بَلۡ يُرِيدُ ٱلۡإِنسَٰنُ لِيَفۡجُرَ أَمَامَهُۥ
Por njeriu dëshiron të gabojë në jetë
75:6يَسۡـَٔلُ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلۡقِيَٰمَةِ
Ai pyet: “Kur do të bëhet kijameti”
75:7فَإِذَا بَرِقَ ٱلۡبَصَرُ
Por kur t’i shtanget shikimi
75:8وَخَسَفَ ٱلۡقَمَرُ
Edhe hëna të errësohet
75:9وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ
Dhe Dielli me hënë të bashkohet
75:10يَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذٍ أَيۡنَ ٱلۡمَفَرُّ
Atë ditë njeriu do të thotë: “Kah të iket?!”
75:11كـَلَّا لَا وَزَرَ
Askund! Nuk ka strehim
75:12إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمُسۡتَقَرُّ
Atë ditë cakur është te Zoti yt
75:13يُنَبَّؤُاْ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذِۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ
Atë ditë njeriu do të informohet për atë që e ka shpejtuar ose e ka vonuar
75:14بَلِ ٱلۡإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦ بَصِيرَةٌ
Por njeriu është dëshmitarë kundër vetes
75:15وَلَوۡ أَلۡقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ
Edhe pse përpiqet të sjellë arsyetimet e tij
75:16لَا تُحَرِّكۡ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعۡجَلَ بِهِۦٓ
Atë (Kur’anin) mos e shqipto me gjuhë për ta shpejtuar
75:17إِنَّ عَلَيۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ
Ne kemi detyrë tubimin dhe leximin e tij
75:18فَإِذَا قَرَأۡنَٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ
E kur e lexojmë, ti përcille leximin e tij
75:19ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا بَيَانَهُۥ
E pastaj, është detyrë e jona ta shkoqisim
75:20كـَلَّا بَلۡ تُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ
Por ani! Ju e dashuroni këtë jetë të kalueshme
75:21وَتَذَرُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ
Dhe e leni pas shpine atë tjetrën
75:22وُجُوهٌ يَوۡمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ
Atë ditë disa fytyra do të shkelqejnë
75:23إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ
E disa fytyra atë ditë do të jenë të ngrysura
75:24وَوُجُوهٌ يَوۡمَئِذِۭ بَاسِرَةٌ
Zotin e vet do ta shikojnë
75:25تَظُنُّ أَن يُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ
Duke menduar se do t’i godit fatkeqësi
75:26كـَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِيَ
Po, si jo! Kur (shpirti) depërton në eshtrat kyqe
75:27وَقِيلَ مَنۡۜ رَاقٍ
dhe të thuhet, “Kush është shërues”
75:28وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلۡفِرَاقُ
Dhe mendoi se është momenti i ndarjes
75:29وَٱلۡتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ
Dhe këmba me këmbë ndërlidhet
75:30إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمَسَاقُ
Te Zoti yt do të sillen atë ditë
75:31فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ
“Dhe nuk ka besuar as e ka kryer faljen
75:32وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ
por ka kthyer shpinën dhe ka përgënjeshtruar
75:33ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ
E pastaj shkon tek të vetët, mendjemadh”
75:34أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰ
I mjeri ti! I mjeri ti
75:35ثُمَّ أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰٓ
Dhe prapë, i mjeri ti! I mjeri ti
75:36أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَن يُتۡرَكَ سُدًى
A mendon njeriu se do të lihet në vullnet të vetin, pa përgjegjësi
75:37أَلَمۡ يَكُ نُطۡفَةً مِّن مَّنِيٍّ يُمۡنَىٰ
A nuk ka qenë një pikë fare që hudhet
75:38ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ
Pastaj ka qenë gjak i trashur dhe e ka krijuar në formën e përsosur, të fundit
75:39فَجَعَلَ مِنۡهُ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ
Dhe prej atij bëri dy qifte, mashkull dhe femër
75:40أَلَيۡسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحۡـِۧيَ ٱلۡمَوۡتَىٰ
Po a nuk ka Ai mundësi të ngjallë të vdekurin
Translation: Feti Mehdiu.