بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
75:1لَآ أُقۡسِمُ بِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ
قسم میخورم به روز قیامت
75:2وَلَآ أُقۡسِمُ بِٱلنَّفۡسِ ٱللَّوَّامَةِ
و قسم میخورم به نفس ملامت کننده (و پشیمانشونده)
75:3أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجۡمَعَ عِظَامَهُۥ
آیا انسان گمان میکند که استخوانهایش را جمع نخواهیم کرد؟
75:4بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُۥ
بلی! (چنین خواهیم کرد) در حالیکه قادریم بر آن که (حتى) سرانگشتان او را (هم) برابر سازیم
75:5بَلۡ يُرِيدُ ٱلۡإِنسَٰنُ لِيَفۡجُرَ أَمَامَهُۥ
بلکه انسان میخواهد (با انکار نمودن) راه فسق و فجور را پیش روی خود باز کند
75:6يَسۡـَٔلُ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلۡقِيَٰمَةِ
(و به طور استهزا) میپرسد: روز قیامت چه وقت است؟
75:7فَإِذَا بَرِقَ ٱلۡبَصَرُ
پس وقتی که چشمها خیره شود
75:8وَخَسَفَ ٱلۡقَمَرُ
و ماه بینور و تاریک شود
75:9وَجُمِعَ ٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُ
و آفتاب و ماه یکجا جمع شود
75:10يَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذٍ أَيۡنَ ٱلۡمَفَرُّ
و (وقتی روز قیامت برپا شود) انسان میگوید: راه گریز کجاست؟
75:11كـَلَّا لَا وَزَرَ
نه! هرگز جای (گریز و) پناه نیست
75:12إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمُسۡتَقَرُّ
(بلکه) در آن روز قرارگاه تنها بهسوی پروردگار توست
75:13يُنَبَّؤُاْ ٱلۡإِنسَٰنُ يَوۡمَئِذِۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ
انسان در آن روز به آنچه پیش فرستاده و به آنچه پس گذاشته است خبر داده میشود
75:14بَلِ ٱلۡإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفۡسِهِۦ بَصِيرَةٌ
بلکه انسان به (خوب و بد) نفس خود بیناست
75:15وَلَوۡ أَلۡقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ
اگرچه (در آن روز) عذرهایی پیش کند
75:16لَا تُحَرِّكۡ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعۡجَلَ بِهِۦٓ
(ای پیغمبر! در وقت نزول وحی) زبانت را حرکت مده تا در یاد کردن آن شتاب کنی
75:17إِنَّ عَلَيۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ
بیگمان جمع کردن آن در سینۀ تو و خواندنش بر عهدۀ ماست
75:18فَإِذَا قَرَأۡنَٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ
پس چون آن را (به زبان جبریل) خواندیم، پس قرائت آن را پیروی کن
75:19ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا بَيَانَهُۥ
باز بیان (حقایق و تفسیر) آن بر عهدۀ ماست
75:20كـَلَّا بَلۡ تُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ
نه، چنین نیست (که میگویید) بلکه شما دنیای زودگذر را دوست میدارید
75:21وَتَذَرُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ
و آخرت را ترک میکنید
75:22وُجُوهٌ يَوۡمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ
(حال آن که کامیاب و ناکام در آخرت معلوم شود) در آن روز چهرههایی شاداب (و خرم) هستند
75:23إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ
(چرا که) به پروردگار خود مینگرند
75:24وَوُجُوهٌ يَوۡمَئِذِۭ بَاسِرَةٌ
و چهرههایی در آن روز گرفته (و غمگین) است
75:25تَظُنُّ أَن يُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ
(چون) یقین دارند که به معصیت کمرشکن گرفتار میشوند
75:26كـَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِيَ
چنین نیست (که ایشان گمان دارند) هنگامی که جان به گلوگاه رسد
75:27وَقِيلَ مَنۡۜ رَاقٍ
و گفته شود: آیا کسی هست که افسون بخواند؟
75:28وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلۡفِرَاقُ
و (محتضر) يقين کند که زمان جدایی (روح از بدن) فرا رسیده است
75:29وَٱلۡتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ
و ساق پا به ساق دیگر بپیچد (که دیگر حرکت نتواند)
75:30إِلَىٰ رَبِّكَ يَوۡمَئِذٍ ٱلۡمَسَاقُ
آن روز، روز سوق دادنش بهسوی پروردگار توست
75:31فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ
پس (انسان نافرمان) نه تصدیق کرد و نه نماز گزارد
75:32وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ
بلکه دروغ شمرد و اعراض نمود
75:33ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ
باز متکبرانه و خرامان بهسوی خانوادهاش رفت
75:34أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰ
وای بر تو، باز وای بر تو
75:35ثُمَّ أَوۡلَىٰ لَكَ فَأَوۡلَىٰٓ
باز وای بر تو، وای بر تو
75:36أَيَحۡسَبُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَن يُتۡرَكَ سُدًى
آیا انسان گمان میکند که به حال خود گذاشته میشود (و با او حساب و کتاب صورت نمیگیرد)؟
75:37أَلَمۡ يَكُ نُطۡفَةً مِّن مَّنِيٍّ يُمۡنَىٰ
آیا او نطفهای از منی که در رحم ریخته شده، نبود؟
75:38ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ
باز خون بستهای بود که (الله آن را) آفرید باز (خلقت او را) استوار و برابر کرد
75:39فَجَعَلَ مِنۡهُ ٱلزَّوۡجَيۡنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلۡأُنثَىٰٓ
پس از آن (قطرۀ منی) دو جفت مرد و زن را آفرید
75:40أَلَيۡسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحۡـِۧيَ ٱلۡمَوۡتَىٰ
و آیا همین (آفرینندۀ انسانها از منی) قادر نیست که (بار دوم) مُردهها را زنده کند؟
Translation: Mawlawi Muhammad Anwar Badkhashani.