Surah 68 · 52 verses · Mawlawi Muhammad Anwar Badkhashani
Surah Al-Qalam in Dari
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
نٓۚ وَٱلۡقَلَمِ وَمَا يَسۡطُرُونَ
ن. (مفهوم این حرف به الله معلوم است)، قسم به قلم و به آنچه مینویسند
إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِٱلۡمُهۡتَدِينَ
البته پروردگارت به کسی که از راهش گمراه شده داناتر است و او به راه یافتگان (هم) داناتر میباشد
وَدُّواْ لَوۡ تُدۡهِنُ فَيُدۡهِنُونَ
آنان (مشرکین) آرزو دارند که نرمی و سازش کنی تا آنان هم نرمی و سازش از خود نشان دهند
أَن كَانَ ذَا مَالٍ وَبَنِينَ
(این همه بدیها در او به این سبب است) که دارای مال و اولاد (بسیار) است
إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ
چون آیات ما بر او خوانده شود میگوید: افسانههای پیشینیان است
إِنَّا بَلَوۡنَٰهُمۡ كَمَا بَلَوۡنَآ أَصۡحَٰبَ ٱلۡجَنَّةِ إِذۡ أَقۡسَمُواْ لَيَصۡرِمُنَّهَا مُصۡبِحِينَ
البته ما آنان را آزمودیم طوری که صاحبان آن باغ را آزمودیم، وقتی که قسم خوردند که میوههای باغ را صبحگاهان بچینند
فَطَافَ عَلَيۡهَا طَآئِفٌ مِّن رَّبِّكَ وَهُمۡ نَآئِمُونَ
پس بر آن باغ بلایی از سوی پروردگارت آمد در حالیکه آنان خوابیده بودند
أَنِ ٱغۡدُواْ عَلَىٰ حَرۡثِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰرِمِينَ
که اگر قصد چیدن میوه دارید، پس صبح به کشتزار برسید
أَن لَّا يَدۡخُلَنَّهَا ٱلۡيَوۡمَ عَلَيۡكُم مِّسۡكِينٌ
که نباید امروز مسکینی در باغ نزد شما بیاید
وَغَدَوۡاْ عَلَىٰ حَرۡدٍ قَٰدِرِينَ
و صبحگاهان قصد باغ کردند، در حالیکه خود را قادر بر جمع محصول (و منع مساکین) میپنداشتند
فَلَمَّا رَأَوۡهَا قَالُوٓاْ إِنَّا لَضَآلُّونَ
پس چون باغ را (سوخته) دیدند، گفتند: حتما ما راه را گم کردهایم
قَالَ أَوۡسَطُهُمۡ أَلَمۡ أَقُل لَّكُمۡ لَوۡلَا تُسَبِّحُونَ
بهترین آنان گفت: آیا به شما نگفته بودم که چرا الله را به پاکی یاد نمیکنید؟
قَالُواْ سُبۡحَٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ
گفتند: پروردگار ما پاک و منزه است، البته ما ظالم بودیم
عَسَىٰ رَبُّنَآ أَن يُبۡدِلَنَا خَيۡرًا مِّنۡهَآ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا رَٰغِبُونَ
امید است پروردگار ما بهتر از آن را برای ما عوض دهد، يقينا ما به پروردگار خویش رغبت و امید داریم
كَذَٰلِكَ ٱلۡعَذَابُۖ وَلَعَذَابُ ٱلۡأٓخِرَةِ أَكۡبَرُۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ
این چنین است عذاب (دنیا) و البته عذاب آخرت (از این) بزرگتر است، اگر میدانستند
إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمۡ جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ
البته برای پرهیزگاران در نزد پروردگارشان باغهای پر نعمت است
أَفَنَجۡعَلُ ٱلۡمُسۡلِمِينَ كَٱلۡمُجۡرِمِينَ
پس آیا مسلمانان (فرمانبرداران) را مانند مجرمان (گناهکاران) قرار میدهیم؟
أَمۡ لَكُمۡ أَيۡمَٰنٌ عَلَيۡنَا بَٰلِغَةٌ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ إِنَّ لَكُمۡ لَمَا تَحۡكُمُونَ
آیا شما بر عهدۀ ما تا روز قیامت عهدهایی محکم دارید؟ که هر چه را حکم کنید برای شما باشد؟
سَلۡهُمۡ أَيُّهُم بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ
از آنها (کفار) سوال کن که کدام یک از ایشان ضامن چنین عهد است
أَمۡ لَهُمۡ شُرَكَآءُ فَلۡيَأۡتُواْ بِشُرَكَآئِهِمۡ إِن كَانُواْ صَٰدِقِينَ
یا برای آنها شریکهائی است، پس اگر راست میگویند، شریکان خود را بیاورند
يَوۡمَ يُكۡشَفُ عَن سَاقٍ وَيُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ
روزی که ساق (پروردگار عالميان) آشکار ساخته میشود و به سجده فراخوانده میشوند ولی نمیتوانند
خَٰشِعَةً أَبۡصَٰرُهُمۡ تَرۡهَقُهُمۡ ذِلَّةٌۖ وَقَدۡ كَانُواْ يُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ وَهُمۡ سَٰلِمُونَ
این در حالی است که چشمانشان به زیر افتاده و خواری و ذلت ایشان را فرا گرفته است، در حالیکه (در دنیا) برای سجده کردن فراخوانده میشدند و آنها سالم (و تندرست) بودند (ولی سجده نمیکردند)
فَذَرۡنِي وَمَن يُكَذِّبُ بِهَٰذَا ٱلۡحَدِيثِۖ سَنَسۡتَدۡرِجُهُم مِّنۡ حَيۡثُ لَا يَعۡلَمُونَ
پس مرا با کسی بگذار که این (قرآن) سخن الهی را تکذیب میکند، زود است که به تدریج آنها را از جایی که نمیدانند خواهیم گرفت
وَأُمۡلِي لَهُمۡۚ إِنَّ كَيۡدِي مَتِينٌ
اما (فعلا) ایشان را مهلت میدهیم، چون تدبير من محکم و استوار است
أَمۡ تَسۡـَٔلُهُمۡ أَجۡرًا فَهُم مِّن مَّغۡرَمٍ مُّثۡقَلُونَ
آیا از ایشان مزدی طلب میکنی که آنان از پرداختن آن سنگین بارند؟
أَمۡ عِندَهُمُ ٱلۡغَيۡبُ فَهُمۡ يَكۡتُبُونَ
یا اینکه نزدشان علم غیب وجود دارد که ایشان (از روی آن) مینویسند؟
فَٱصۡبِرۡ لِحُكۡمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُن كَصَاحِبِ ٱلۡحُوتِ إِذۡ نَادَىٰ وَهُوَ مَكۡظُومٌ
پس در رسیدن حکم پروردگارت صابر باش و مانند صاحب ماهی مباش که با دلی پر اندوه ندا (دعا) کرد
لَّوۡلَآ أَن تَدَٰرَكَهُۥ نِعۡمَةٌ مِّن رَّبِّهِۦ لَنُبِذَ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ مَذۡمُومٌ
اگر نعمت پروردگارش نبود، در حالیکه قابل ملامتی بود به صحرایی بیآب و گیاه، افگنده میشد
فَٱجۡتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَجَعَلَهُۥ مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ
(لیکن باز) پروردگارش او را برگزید و در زمرۀ صالحان قرار داد
وَإِن يَكَادُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَيُزۡلِقُونَكَ بِأَبۡصَٰرِهِمۡ لَمَّا سَمِعُواْ ٱلذِّكۡرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُۥ لَمَجۡنُونٌ
و به يقين نزدیک بود کافران چون قرآن را شنیدند تو را با چشمهای (تیز) خود بلغزانند و میگویند: يقينا این شخص (پیغمبر) دیوانه است
Translation: Mawlawi Muhammad Anwar Badkhashani.