Surah 56 · 96 verses · Hussain Ansarian

Surah Al-Waqi'ah in Persian

In English with tafsir

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

56:1

إِذَا وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ

هنگامی که واقعه [بسیار عظیم قیامت] واقع شود،

56:2

لَيۡسَ لِوَقۡعَتِهَا كَاذِبَةٌ

که در واقع شدنش دروغی [در کار] نیست،

56:3

خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ

پست کننده [کافران] و رفعت دهنده [مؤمنان] است

56:4

إِذَا رُجَّتِ ٱلۡأَرۡضُ رَجًّا

هنگامی که زمین به شدت لرزانده شود،

56:5

وَبُسَّتِ ٱلۡجِبَالُ بَسًّا

و کوه ها درهم کوبیده وریز ریز شوند

56:6

فَكَانَتۡ هَبَآءً مُّنۢبَثًّا

در نتیجه غباری پراکنده گردد،

56:7

وَكُنتُمۡ أَزۡوَٰجًا ثَلَٰثَةً

وشما سه گروه شوید

56:8

فَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ

سعادتمندان، چه بلند مرتبه اند سعادتمندان

56:9

وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ

و شقاوتمندان، چه دون پایه اند شقاوتمندان

56:10

وَٱلسَّٰبِقُونَ ٱلسَّٰبِقُونَ

و پیشی گیرندگان [به اعمال نیک] که پیشی گیرندگان [به رحمت و آمرزش] اند،

56:11

أُوْلَٰٓئِكَ ٱلۡمُقَرَّبُونَ

اینان مقربان اند،

56:12

فِي جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ

در بهشت های پر نعمت اند

56:13

ثُلَّةٌ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ

گروهی بسیار از پیشینیان،

56:14

وَقَلِيلٌ مِّنَ ٱلۡأٓخِرِينَ

و اندکی از پسینیان،

56:15

عَلَىٰ سُرُرٍ مَّوۡضُونَةٍ

بر تخت هایی زربافت،

56:16

مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيۡهَا مُتَقَٰبِلِينَ

در حالی که روبروی یکدیگر بر آنها تکیه دارند

56:17

يَطُوفُ عَلَيۡهِمۡ وِلۡدَٰنٌ مُّخَلَّدُونَ

نوجوانانی همیشه نو جوان همواره [برای خدمت] پیرامونشان می گردند،

56:18

بِأَكۡوَابٍ وَأَبَارِيقَ وَكَأۡسٍ مِّن مَّعِينٍ

با قدح ها و کوزه ها و جام هایی از باده ناب و پاک،

56:19

لَّا يُصَدَّعُونَ عَنۡهَا وَلَا يُنزِفُونَ

که از نوشیدنش نه سردرد گیرند، و نه مست و بی خرد شوند،

56:20

وَفَٰكِهَةٍ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ

و میوه ها از هر نوعی که اختیار کنند،

56:21

وَلَحۡمِ طَيۡرٍ مِّمَّا يَشۡتَهُونَ

و گوشت پرنده از هر گونه ای که بخواهند،

56:22

وَحُورٌ عِينٌ

و حوریانی چشم درشت،

56:23

كَأَمۡثَٰلِ ٱللُّؤۡلُوِٕ ٱلۡمَكۡنُونِ

هم چون مروارید پنهان شده در صدف؛

56:24

جَزَآءَۢ بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ

پاداشی است در برابر اعمالی که همواره انجام می دادند

56:25

لَا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوًا وَلَا تَأۡثِيمًا

در آنجا نه سخن بیهوده ای می شنوند، نه کلام گناه آلودی،

56:26

إِلَّا قِيلًا سَلَٰمًا سَلَٰمًا

مگر سخنی که سلام است و سلام،

56:27

وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡيَمِينِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡيَمِينِ

و سعادتمندان چه بلند مرتبه اند سعادتمندان

56:28

فِي سِدۡرٍ مَّخۡضُودٍ

در سایه درخت سدر بی خارند،

56:29

وَطَلۡحٍ مَّنضُودٍ

و درختان موزی که میوه هایش خوشه خوشه روی هم چیده شده است،

56:30

وَظِلٍّ مَّمۡدُودٍ

و سایه ای گسترده و پایدار،

56:31

وَمَآءٍ مَّسۡكُوبٍ

و آبی ریزان،

56:32

وَفَٰكِهَةٍ كَثِيرَةٍ

و میوه ای فراوان،

56:33

لَّا مَقۡطُوعَةٍ وَلَا مَمۡنُوعَةٍ

که پایان نپذیرد و ممنوع نشود،

56:34

وَفُرُشٍ مَّرۡفُوعَةٍ

و همسرانی بلند مرتبه،

56:35

إِنَّآ أَنشَأۡنَٰهُنَّ إِنشَآءً

که ما آنان را با آفرینشی ویژه آفریدیم؛

56:36

فَجَعَلۡنَٰهُنَّ أَبۡكَارًا

پس آنان را همواره دوشیزه قرار داده ایم

56:37

عُرُبًا أَتۡرَابًا

عشقورز به شوهران، و هم سن و سال با همسران

56:38

لِّأَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ

[همه این نعمت ها] برای سعادتمندان [است]

56:39

ثُلَّةٌ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ

گروهی بسیار از پیشینیان،

56:40

وَثُلَّةٌ مِّنَ ٱلۡأٓخِرِينَ

و گروهی بسیار از پسینیان،

56:41

وَأَصۡحَٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلشِّمَالِ

و شقاوتمندان، چه دون پایه اند شقاوتمندان

56:42

فِي سَمُومٍ وَحَمِيمٍ

در میان بادی سوزان و آبی جوشان [قرار دارند،]

56:43

وَظِلٍّ مِّن يَحۡمُومٍ

و سایه ای از دودهای بسیار غلیظ و سیاه،

56:44

لَّا بَارِدٍ وَلَا كَرِيمٍ

نه خنک است و نه آرام بخش،

56:45

إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُتۡرَفِينَ

اینان پیش از این از نازپروردگان خود کامه و سرکش بودند،

56:46

وَكَانُواْ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلۡحِنثِ ٱلۡعَظِيمِ

و همواره بر گناهان بزرگ پافشاری داشتند،

56:47

وَكَانُواْ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ

و پیوسته می گفتند: آیا هنگامی که مردیم و خاک و استخوان شدیم، آیا به راستی برانگیخته می شویم؟

56:48

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ

و آیا پدران گذشته ما نیز برانگیخته می شوند؟

56:49

قُلۡ إِنَّ ٱلۡأَوَّلِينَ وَٱلۡأٓخِرِينَ

بگو: بی تردید همه پیشینیان وهمه پسینیان،

56:50

لَمَجۡمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوۡمٍ مَّعۡلُومٍ

برای وعده گاه روزی معین گرد آورده خواهند شد

56:51

ثُمَّ إِنَّكُمۡ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلۡمُكَذِّبُونَ

آن گاه شما ای گمراهان انکار کننده

56:52

لَأٓكِلُونَ مِن شَجَرٍ مِّن زَقُّومٍ

قطعاً از درختی که از زقّوم است [و دارای مایعی جوشان و بسیار بدمزه و بدبوست] خواهید خورد؛

56:53

فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ

و شکم ها را از آن پر خواهید کرد،

56:54

فَشَٰرِبُونَ عَلَيۡهِ مِنَ ٱلۡحَمِيمِ

و روی آن از آب جوشان خواهید نوشید،

56:55

فَشَٰرِبُونَ شُرۡبَ ٱلۡهِيمِ

مانند نوشیدن شترانی که به شدت تشنه اند؛

56:56

هَٰذَا نُزُلُهُمۡ يَوۡمَ ٱلدِّينِ

این است پذیرایی از آنان در روز جزا

56:57

نَحۡنُ خَلَقۡنَٰكُمۡ فَلَوۡلَا تُصَدِّقُونَ

ما شما را آفریدیم، پس چرا [آفرینش دوباره خود را پس از مرگ] باورنمی کنید؟

56:58

أَفَرَءَيۡتُم مَّا تُمۡنُونَ

آیا از [حالات و دگرگونی های] نطفه ای که در رحم می ریزید آگاه هستید؟

56:59

ءَأَنتُمۡ تَخۡلُقُونَهُۥٓ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡخَٰلِقُونَ

آیا شما آن را [تا انسانی معتدل و آراسته شود] می آفرینید یا ما آفریننده ایم؟

56:60

نَحۡنُ قَدَّرۡنَا بَيۡنَكُمُ ٱلۡمَوۡتَ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِينَ

ماییم که مرگ را میان شما مقدّر کردیم، و هیچ چیز ما را [در جاری کردن مرگ بر شما] مغلوب نمی کند

56:61

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمۡثَٰلَكُمۡ وَنُنشِئَكُمۡ فِي مَا لَا تَعۡلَمُونَ

[آری، مرگ را مقدّر کردیم] تا امثال شما را جایگزین شما کنیم و شما را به صورتی که نمی دانید آفرینشی تازه و جدید بخشیم،

56:62

وَلَقَدۡ عَلِمۡتُمُ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُولَىٰ فَلَوۡلَا تَذَكَّرُونَ

و به راستی پیدایش نخستین را [که جهان فعلی است] شناختید، پس چرا متذکّر [پدید شدن جهان دیگر] نمی شوید؟

56:63

أَفَرَءَيۡتُم مَّا تَحۡرُثُونَ

مرا خبر دهید آنچه را می کارید،

56:64

ءَأَنتُمۡ تَزۡرَعُونَهُۥٓ أَمۡ نَحۡنُ ٱلزَّٰرِعُونَ

آیا شما آن را می رویانید، یا ما می رویانیم؟

56:65

لَوۡ نَشَآءُ لَجَعَلۡنَٰهُ حُطَٰمًا فَظَلۡتُمۡ تَفَكَّهُونَ

به یقین اگر بخواهیم، آن را ریز ریز کرده و خاشاک می کنیم که متأسف و شگفت زده می شوید،

56:66

إِنَّا لَمُغۡرَمُونَ

[و می گویید:] مسلماً ما خسارت زده ایم،

56:67

بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ

بلکه ناکام و محرومیم

56:68

أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلۡمَآءَ ٱلَّذِي تَشۡرَبُونَ

به من خبر دهید آبی که می نوشید،

56:69

ءَأَنتُمۡ أَنزَلۡتُمُوهُ مِنَ ٱلۡمُزۡنِ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنزِلُونَ

آیا شما آن را از ابر باران زا فرود آورده اید یا ما فرود آورنده ایم؟

56:70

لَوۡ نَشَآءُ جَعَلۡنَٰهُ أُجَاجًا فَلَوۡلَا تَشۡكُرُونَ

اگر بخواهیم آن را تلخ می گردانیم، پس چرا سپاس گزاری نمی کنید؟

56:71

أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِي تُورُونَ

به من خبر دهید آتشی که می افروزید،

56:72

ءَأَنتُمۡ أَنشَأۡتُمۡ شَجَرَتَهَآ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنشِـُٔونَ

آیا شما درختش را به وجود آورده اید یا ما به وجود آوردنده ایم؟

56:73

نَحۡنُ جَعَلۡنَٰهَا تَذۡكِرَةً وَمَتَٰعًا لِّلۡمُقۡوِينَ

ما آن را وسیله تذکر و مایه استفاده برای صحرانشینان و بیابانگردان قرار داده ایم

56:74

فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ

پس به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی

56:75

فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ

پس به جایگاه ستارگان سوگند می خورم،

56:76

وَإِنَّهُۥ لَقَسَمٌ لَّوۡ تَعۡلَمُونَ عَظِيمٌ

و اگر بدانید بی تردید این سوگندی بس بزرگ است

56:77

إِنَّهُۥ لَقُرۡءَانٌ كَرِيمٌ

که یقیناً این قرآن، قرآنی است ارجمند و باارزش؛

56:78

فِي كِتَٰبٍ مَّكۡنُونٍ

[که] در کتابی مصون از هر گونه تحریف و دگرگونی [به نام لوح محفوظ جای دارد]

56:79

لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلۡمُطَهَّرُونَ

جز پاک شدگان [از هر نوع آلودگی] به [حقایق و اسرار و لطایف] آن دسترسی ندارند

56:80

تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

نازل شده از سوی پروردگار جهانیان است

56:81

أَفَبِهَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ أَنتُم مُّدۡهِنُونَ

آیا شما نسبت به این گفتار سهل انگاری می کنید [و آن را قابل اعتنا نمی دانید؟]

56:82

وَتَجۡعَلُونَ رِزۡقَكُمۡ أَنَّكُمۡ تُكَذِّبُونَ

و فقط نصیب خود را این قرار می دهید که آن را انکار کنید؟

56:83

فَلَوۡلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلۡحُلۡقُومَ

پس چرا هنگامی که روح به گلوگاه می رسد،

56:84

وَأَنتُمۡ حِينَئِذٍ تَنظُرُونَ

و شما در آن وقت نظاره گر هستید [و هیچ کاری از شما ساخته نیست]

56:85

وَنَحۡنُ أَقۡرَبُ إِلَيۡهِ مِنكُمۡ وَلَٰكِن لَّا تُبۡصِرُونَ

و ما به او از شما نزدیک تریم، ولی نمی بینید

56:86

فَلَوۡلَآ إِن كُنتُمۡ غَيۡرَ مَدِينِينَ

[آری] پس چرا اگر شما پاداش داده نمی شوید [و به گمان خود قیامتی در کار نیست و شما را قدرتی بزرگ و فراتر است؟]

56:87

تَرۡجِعُونَهَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ

آن [روح به گلوگاه رسیده] را [به بدن محتضر] برنمی گردانید، اگر [در ادعای خود] راستگویید؟

56:88

فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ

پس اگر [جان به گلو رسیده] از مقربان باشد،

56:89

فَرَوۡحٌ وَرَيۡحَانٌ وَجَنَّتُ نَعِيمٍ

[در] راحت و آسایش و بهشت پرنعمت [خواهد بود]

56:90

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ

و اگر از سعادتمندان باشد،

56:91

فَسَلَٰمٌ لَّكَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ

[به او گفته می شود:] از سوی سعادتمندان بر تو سلام باد

56:92

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ

و اما اگر از انکار کنندگان [حقایق و] گمراه باشد،

56:93

فَنُزُلٌ مِّنۡ حَمِيمٍ

پذیرایی از او با آب جوشان است،

56:94

وَتَصۡلِيَةُ جَحِيمٍ

و وارد شدن به دوزخ است

56:95

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلۡيَقِينِ

[آنچه درباره این سه طایفه بیان شد،] بی تردید این است همان حقّ یقینی

56:96

فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ

پس به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی

Translation: Hussain Ansarian.