Surah 37 · 182 verses · Unknown

Surah As-Saffat in Javanese

In English with tafsir

بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

37:1

وَٱلصَّٰٓفَّٰتِ صَفًّا

Demi para Malaikat kang adha baris sap - sapan

37:2

فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجۡرًا

Demi para Malaikat kang padha ngimpun mega

37:3

فَٱلتَّٰلِيَٰتِ ذِكۡرًا

Demi kang padha maca al-Quran kelawan eling

37:4

إِنَّ إِلَٰهَكُمۡ لَوَٰحِدٌ

He (Manungsa). Sesembahanira kang bener iku mung Allah kang sawiji

37:5

رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا وَرَبُّ ٱلۡمَشَٰرِقِ

Hiya iku pangerane langit lan bumi, lan samu barang kang ana antarane langit lan bumi. Sarta Pangerane panggonan mletheke lan surupe srengenge

37:6

إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنۡيَا بِزِينَةٍ ٱلۡكَوَاكِبِ

Ingsun ngrenggo - ngrenggo langit kang cedhak kanthi lintang pirang - pirang kang padha semlorot

37:7

وَحِفۡظًا مِّن كُلِّ شَيۡطَٰنٍ مَّارِدٍ

Lan (ing kono ana) pangreksa saking sarupaning syetan kang amelwani

37:8

لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلۡمَلَإِ ٱلۡأَعۡلَىٰ وَيُقۡذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍ

Syethan ora bisa ngrungokake guneme para Malaikat kang ana ing ngendi - endi panggonan

37:9

دُحُورًاۖ وَلَهُمۡ عَذَابٌ وَاصِبٌ

Syetan mahu dipatrapi siksa kang langgeng

37:10

إِلَّا مَنۡ خَطِفَ ٱلۡخَطۡفَةَ فَأَتۡبَعَهُۥ شِهَابٌ ثَاقِبٌ

Kajaba syetan bisa sawetara bisa ngrungokake sakecap - rong kecap kelawan rikatan hewadene banjur katungka dibalang "Shihab" kang mubyar - mubyar lan natoni

37:11

فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَهُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَم مَّنۡ خَلَقۡنَآۚ إِنَّا خَلَقۡنَٰهُم مِّن طِينٍ لَّازِبِۭ

Takono angel endi anggone gawe wong kafir karo gawe bui lan langit? Anggoningsun gawe dheweke (wong kafir) mung saka endhut

37:12

بَلۡ عَجِبۡتَ وَيَسۡخَرُونَ

Balik sira (Muhammad) banjur gumun ana apa wong kafir ora bisa nerangake mung geguyu

37:13

وَإِذَا ذُكِّرُواْ لَا يَذۡكُرُونَ

Menawa dipituturi surasaning al-Quran ora manut

37:14

وَإِذَا رَأَوۡاْ ءَايَةً يَسۡتَسۡخِرُونَ

Menawa padha handeleng tandha yekti kehelokan (kayata sigare rembulan) padha geguyu

37:15

وَقَالُوٓاْ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرٌ مُّبِينٌ

Pangucape, "Iki ora liwat mung sihir

37:16

أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ

Apa besuk yen aku wis mati utawa wis dadi lemah lan balung, aku bakal diuripake dadi wing maneh

37:17

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ

Apa perlu para leluhurku zaman kuna biyen uga padha diuripake kabeh

37:18

قُلۡ نَعَمۡ وَأَنتُمۡ دَٰخِرُونَ

(Muhammad) Dhawuha, "Padha diuripake kabeh dene kowe padha asor banget

37:19

فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٌ وَٰحِدَةٌ فَإِذَا هُمۡ يَنظُرُونَ

Dhene tangine wong kang wis padha mati iku mung sarana pathake (malaikat Israfil) sapisan bahe, sarta handeleng hala beciking lakune

37:20

وَقَالُواْ يَٰوَيۡلَنَا هَٰذَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ

Padha ngucap (wong kafir): "Hadhuh, cilaka temen aku", (Banjur malaikat dhawuh), "Iki buktine dina Qiyamat

37:21

هَٰذَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِ ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ

Hiya iki dina pancasaning prakara kang padha kok paido biyen

37:22

ٱحۡشُرُواْ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ وَأَزۡوَٰجَهُمۡ وَمَا كَانُواْ يَعۡبُدُونَ

(Malaikat banjur tampa dhawuh), Sarupane wong kafir para syetan kang dadi panuntun, brahala kang disembah padha klumpukna kabeh

37:23

مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهۡدُوهُمۡ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلۡجَحِيمِ

Wong kafir padha nyembah liyane Allah, padha giringen marang dalan marang neraka jahannam

37:24

وَقِفُوهُمۡۖ إِنَّهُم مَّسۡـُٔولُونَ

Kabeh padha sira dhawuhana ngadeg ana pinggiring neraka, perlu padha ditakoni panggaweyan kang wis dilakoni

37:25

مَا لَكُمۡ لَا تَنَاصَرُونَ

Malaikat kang rumeksa neraka Jahannam banjur takon, "Yogene kowe padha ora tulung - tinulung karo kancamu

37:26

بَلۡ هُمُ ٱلۡيَوۡمَ مُسۡتَسۡلِمُونَ

Dino iku won gkafir ora bisa mangsuli mung pasrah bongkokan

37:27

وَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٍ يَتَسَآءَلُونَ

Padha pandeng - pinandheng lan tutuh - tinutuh padha kancane

37:28

قَالُوٓاْ إِنَّكُمۡ كُنتُمۡ تَأۡتُونَنَا عَنِ ٱلۡيَمِينِ

Panutuhe won gkang manut kang dianut, "anggonku manut marang kowe biyen, marga anggonmu hambujuk aku dibondhani supata

37:29

قَالُواْ بَل لَّمۡ تَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ

Wong kang dianut mangsuli, "Hiya bener nanging kowe ora percaya marang rasul saka karepmu dhewe

37:30

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيۡكُم مِّن سُلۡطَٰنِۭۖ بَلۡ كُنتُمۡ قَوۡمًا طَٰغِينَ

Aku ora kuwasa nyegah marang kowe. Tetela kowe kesasar saka karepmu dhewe

37:31

فَحَقَّ عَلَيۡنَا قَوۡلُ رَبِّنَآۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ

Dadi saiki kita kapeksa padha ngrasakake siksa kang wis diancamake biyen, tetep kaya pangandikaning Allah Pangeranku

37:32

فَأَغۡوَيۡنَٰكُمۡ إِنَّا كُنَّا غَٰوِينَ

Aku nasarake marang kowe, nanging aku dhewe hiya kesasar

37:33

فَإِنَّهُمۡ يَوۡمَئِذٍ فِي ٱلۡعَذَابِ مُشۡتَرِكُونَ

(Pangandikaning Allah) dado dona iku wong kafir kang manut lan kang dihenut, kabeh padha disiksa

37:34

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفۡعَلُ بِٱلۡمُجۡرِمِينَ

Kaya mangkono anggoningsun nindakake pangadilan marang para kafir

37:35

إِنَّهُمۡ كَانُوٓاْ إِذَا قِيلَ لَهُمۡ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسۡتَكۡبِرُونَ

Wong kang padha nyembah brahala manwa krungu pangucap, "Laa Illaaha Illallah" banjur padha gumedhe

37:36

وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓاْ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَّجۡنُونِۭ

Pangucape, "Apa aku padha mareni nyembah brahala, mung marga manut marang nganggit tembang edan

37:37

بَلۡ جَآءَ بِٱلۡحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

(Pangandikaning Allah) (Muhammad) iku dhawuhake barang kang nyata, temen saka Ingsun cocok kang didhawuhake dening para rasul kang kuna - kuna

37:38

إِنَّكُمۡ لَذَآئِقُواْ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡأَلِيمِ

(Para wong kafir) Sira kabeh ora wurung bakal ngrasakake siksa kang ngelarani

37:39

وَمَا تُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ

Ora liwat kang mangono mahu tumanja patrapane kaluputan kang wis padha sira lakoni

37:40

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

Kajaba para kawulaning Allah kang resik mligi pracaya ing Allah

37:41

أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمۡ رِزۡقٌ مَّعۡلُومٌ

Ana suwarga padha olelh rizki kang tinamtokake

37:42

فَوَٰكِهُ وَهُم مُّكۡرَمُونَ

Hya iku woh - wohan pirang - pirang lan nyenyamikan. Wong mukmin padha kajen banget

37:43

فِي جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ

Ana ing suwarga kang akeh kanikmatan (Suwarga Na'im)

37:44

عَلَىٰ سُرُرٍ مُّتَقَٰبِلِينَ

Padha linggih ana ing dhampar kencana adhep - adhepan

37:45

يُطَافُ عَلَيۡهِم بِكَأۡسٍ مِّن مَّعِينِۭ

Padha diladen gelas isi banyu bening saka sumber-sumber

37:46

بَيۡضَآءَ لَذَّةٍ لِّلشَّٰرِبِينَ

Rupane puth diombe enak banget

37:47

لَا فِيهَا غَوۡلٌ وَلَا هُمۡ عَنۡهَا يُنزَفُونَ

Omben - omben mau ora marakake mumet (ora isi alkohol) uga ora marakake mendem

37:48

وَعِندَهُمۡ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرۡفِ عِينٌ

Ing suwarga padha marem handeleng rabine kang endah rupane mripate omba nyengsemake

37:49

كَأَنَّهُنَّ بَيۡضٌ مَّكۡنُونٌ

Kekulitane putih semu kuning memper endhok kang kasimpen becik

37:50

فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٍ يَتَسَآءَلُونَ

Wong ing suwarga padha pandeng - pinandheng lan takon tinakon padha kancane (bab lakune ing donya)

37:51

قَالَ قَآئِلٌ مِّنۡهُمۡ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٌ

Ana kang celathu mangkene, "Kala ing donya kula gadhah konca mahiben bab anggenipun tiyang badhe tangi saking pejah

37:52

يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلۡمُصَدِّقِينَ

Wicanten, "Apa kowe ngandel bakal tangine wong kang wis padha mati

37:53

أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ

Besuk yen wis aku mati sarta wis dadi lemah lan balung, apa nyata aku bakal tampa ganjaran utawa nandhang siksa

37:54

قَالَ هَلۡ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ

Won ging suwarga celathu marang kancane, "Manapa badhe sumerep kawontenipun tiyang ingkan mahiben

37:55

فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِي سَوَآءِ ٱلۡجَحِيمِ

Banjur padha ngungak, ing kono banjur handeleng wong kang maido mau ana telenging neraka jahannam

37:56

قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرۡدِينِ

(Won ging suwarga) padha celathu, "Demi Allah, upama aku kena kok bujuk, kok jelemprongake, mesthi aku cilaka kaya kowe

37:57

وَلَوۡلَا نِعۡمَةُ رَبِّي لَكُنتُ مِنَ ٱلۡمُحۡضَرِينَ

Upama ora ana pitulunge Allah marang aku, mesthi aku melu digiring neraka kaya kowe

37:58

أَفَمَا نَحۡنُ بِمَيِّتِينَ

(Wong ing suwarga mahu) celathu, "Punapa kula badhe pejah maleh

37:59

إِلَّا مَوۡتَتَنَا ٱلۡأُولَىٰ وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ

Kejawi pejah sepisan ing kang sampun kula lampahi rumiyin punapa kula boten badhe dipun siksa

37:60

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ

(Malaikat dhawuh), "Sampeyan boten badhe pejah maleh, langgeng wonten suwarga, punika kabegjan ingkang ageng

37:61

لِمِثۡلِ هَٰذَا فَلۡيَعۡمَلِ ٱلۡعَٰمِلُونَ

Wong kang padha ngelakoni kabecikan murih oleha kabegjan

37:62

أَذَٰلِكَ خَيۡرٌ نُّزُلًا أَمۡ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ

Sesuguhing Allah suwarga kang mangkono mau becik hendi karo woh zaqqum? (hiya iku woh - wohan neraka)

37:63

إِنَّا جَعَلۡنَٰهَا فِتۡنَةً لِّلظَّٰلِمِينَ

Woh zaqqum mahu Ingsun sediyakake kanggo matrapi para wong kafir

37:64

إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخۡرُجُ فِيٓ أَصۡلِ ٱلۡجَحِيمِ

Kayu zaqqum iku tukhul ana telenge neraka Jahim

37:65

طَلۡعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَٰطِينِ

Mancunge zaqqum mau memper hendasing syetan

37:66

فَإِنَّهُمۡ لَأٓكِلُونَ مِنۡهَا فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ

Wong kafir padha kapeksa mangan woh zaqqum mau, nganti kebak wetenge

37:67

ثُمَّ إِنَّ لَهُمۡ عَلَيۡهَا لَشَوۡبًا مِّنۡ حَمِيمٍ

Sawise mangan banjur ngelak banget nuli padha ngome wedang kang luwih panas

37:68

ثُمَّ إِنَّ مَرۡجِعَهُمۡ لَإِلَى ٱلۡجَحِيمِ

Banjur padha bali marang panggonane lawas ana ing neraka Jahim

37:69

إِنَّهُمۡ أَلۡفَوۡاْ ءَابَآءَهُمۡ ضَآلِّينَ

Wong kafir mau padha katemu para leluhure kang uga padha kesasar

37:70

فَهُمۡ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمۡ يُهۡرَعُونَ

Anggone manut leluhure kelawan rerikatan tanpa dipikir

37:71

وَلَقَدۡ ضَلَّ قَبۡلَهُمۡ أَكۡثَرُ ٱلۡأَوَّلِينَ

Pawa wong kuna sadurunge wong kafir mau kang akeh padha kesasar

37:72

وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ

Tur Ingsun wis ngutus para nabi, nyurup - nyupake lan ngelingake marang para wong kafirm mau, nanging ora dipahelu

37:73

فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُنذَرِينَ

Mara sira delenga, kapriye kadadeyane wong kafir kang wis dielingake meksa ora mahelu

37:74

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

Kajaba kawulaning Allah mukmin lan resik atine (kalis saka siksa)

37:75

وَلَقَدۡ نَادَىٰنَا نُوحٌ فَلَنِعۡمَ ٱلۡمُجِيبُونَ

Nuh wis matur marang Ingsun nyuwunake patrapaning para ummate kang padha maido. Ingsun iki kang marengake panyuwun kang becik dhewe

37:76

وَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ

Insun paring selamet marang Nuh dalah para wargane selamat saka kasusahan gedhe

37:77

وَجَعَلۡنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلۡبَاقِينَ

Ingsun dadekake turune Nuh wong kang nerusake ketrunane

37:78

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

Ingsun ngelestarekake kanggo Nuh kahutamane, hangalembana dening para nabi lan ummate kang keri - keri

37:79

سَلَٰمٌ عَلَىٰ نُوحٍ فِي ٱلۡعَٰلَمِينَ

Sak isining alam kabeh padha memuji, "Allah muga paringa selamet marang Nuh

37:80

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

Kaya mangkono anggoningsun males marang wong kang padha gawe kabecikan

37:81

إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

Nuh iku kalebu hewone para kawulangsin kang padha percaya

37:82

ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ

Liyane Nuh dalah para wargane, kabeh padha Ingsun tumpes sarana banjir topan

37:83

وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبۡرَٰهِيمَ

Dene kang kalebu ngleluri uwiting agamane Nuh iku Ibrahim

37:84

إِذۡ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلۡبٍ سَلِيمٍ

Awit Ibrahim iku madhep ing Pangerane kelawan ati kang mulus (ora kaworan maro tingal)

37:85

إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَاذَا تَعۡبُدُونَ

Dhek samana Ibrahim matur marang Bapakne, lan pitutur marang ummate, "Sampyan punika sami nyembah punapa

37:86

أَئِفۡكًا ءَالِهَةً دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ

Kenging punapa sampeyan hanjarang wicanten dora, nyembah sanesipun Allah, inggih punika brahala

37:87

فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

Kados pundi panginten sampeyan, punapa pangeraning jagad punika badhe kendel kemawon boten nyiksa

37:88

فَنَظَرَ نَظۡرَةً فِي ٱلنُّجُومِ

(Ibrahim) banjur handeleng lintag sak gebyaran (karepe nyatakake barang kang ghoib saka kaweruh palintangan)

37:89

فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٌ

Nuli celathu, "Kula punika badhe sakit

37:90

فَتَوَلَّوۡاْ عَنۡهُ مُدۡبِرِينَ

Banjur ummate (Ibrahim) padha ningal lunga ngungkurake

37:91

فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمۡ فَقَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ

(Ibrahim) nuli noleh marang brahala sesembahaning para ummate kang padha disajeni pangan, serta celahu, "Ya gene kowe padha ora gelem mangan

37:92

مَا لَكُمۡ لَا تَنطِقُونَ

Ya gene kowe padha ora tahu celathu

37:93

فَرَاغَ عَلَيۡهِمۡ ضَرۡبَۢا بِٱلۡيَمِينِ

(Ibrahim) tumuli hanggebug seru marang barahala nganti pecah

37:94

فَأَقۡبَلُوٓاْ إِلَيۡهِ يَزِفُّونَ

Para ummate (Ibrahim) banjur padha bali rerikatan

37:95

قَالَ أَتَعۡبُدُونَ مَا تَنۡحِتُونَ

Ibrahim celathu, "Ya gene kowe padha nyembah brahala, gegaweyane tanganmu dhewe

37:96

وَٱللَّهُ خَلَقَكُمۡ وَمَا تَعۡمَلُونَ

Allah iku kang gawe awakmu lan samu barang gegaweyanmu

37:97

قَالُواْ ٱبۡنُواْ لَهُۥ بُنۡيَٰنًا فَأَلۡقُوهُ فِي ٱلۡجَحِيمِ

Ummate Ibrahim celathu, "Sarehne Ibrahim iku makewuhi anggonku padha nyembah brahala, saiki gawekna panjaga nuli cemplunna ing geni

37:98

فَأَرَادُواْ بِهِۦ كَيۡدًا فَجَعَلۡنَٰهُمُ ٱلۡأَسۡفَلِينَ

Karepe ummate Ibrahim, geni mau dienggo maheka dheweke, nanging para ummate mahu weksasane Ingsun dadekake asor (paekane ora tumama, geni dadi anyep, Ibrahim metu saka ing geni kelawan selamet)

37:99

وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهۡدِينِ

Ibrahim celathu, "Aku sowan marang ngarsaning Allah Pangeranku ing tembe Allah paring pituduh dalan bener marang aku

37:100

رَبِّ هَبۡ لِي مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ

Dhuh Pangeran kawula paduka mugi paring akan sahe dumateng kawula

37:101

فَبَشَّرۡنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمٍ

Ingsun banjur ambebungan (marang Ibrahim) diparingi weruh yen arep dhuwe anak lanang kang becik kelakuane (aran Ismail) bekti marang wong tuwane tur welasan

37:102

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعۡيَ قَالَ يَٰبُنَيَّ إِنِّيٓ أَرَىٰ فِي ٱلۡمَنَامِ أَنِّيٓ أَذۡبَحُكَ فَٱنظُرۡ مَاذَا تَرَىٰۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفۡعَلۡ مَا تُؤۡمَرُۖ سَتَجِدُنِيٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ

Bareng Ismail wis bisa melayu handherek Ibrahim, tumuli tutur marang dheweke, "He anakku, weruhana aku tampa dhawuhing Allah ana ing pangimpen, didhawuhi hambeleh, kapriye panemumu?" Ismail matur, "Dhuh Bapak, prayoginipun lajeng panjenengan hestokaken dhawuhing Allah wahu (mragat kula). Manawa Allah marengaken panjenengan badhe pisa tatagipun manah kula

37:103

فَلَمَّآ أَسۡلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلۡجَبِينِ

Bareng dheweke sak keloron padha manggakake apa sakersane Allah lan Ibrahim wis nurokake miring Ismail habantal pipine (nyata kesabarane)

37:104

وَنَٰدَيۡنَٰهُ أَن يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُ

Ingusn banjur nimbali, "Hai Ibrahim

37:105

قَدۡ صَدَّقۡتَ ٱلرُّءۡيَآۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

Temen sira wis ngestokake dhawuh ana pangimpen samono uga sarupane wong kang ngelakoni kabecikan, padha Ingsun paringi ganjaran

37:106

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡبَلَٰٓؤُاْ ٱلۡمُبِينُ

Parentahingsun kang mangkene iki , teela coba kang gedhe

37:107

وَفَدَيۡنَٰهُ بِذِبۡحٍ عَظِيمٍ

Banjur Ingsun lironi wedhus kang gedhe, dadi hambeleh wedhus mahu

37:108

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

Ingsun glestarekake jenenge Ibrahim lan kahutamane, hangalembana dening para nabi lan para ummat kang keri - keri

37:109

سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِبۡرَٰهِيمَ

Kabeh padha memuji, "Allah muga paringa selamet marang Ibrahim

37:110

كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

Kaya mangkono anggoningsun males marang wong kang padha gawe kabecikan

37:111

إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

Satemene Ibrahim iku ewone kawulaningsun kang padha percaya

37:112

وَبَشَّرۡنَٰهُ بِإِسۡحَٰقَ نَبِيًّا مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ

Ingsun hambebungah (Ibrahim) manawa Ishak Ingsun junjung dadi nabi kalebu ewone wong kang becik

37:113

وَبَٰرَكۡنَا عَلَيۡهِ وَعَلَىٰٓ إِسۡحَٰقَۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحۡسِنٌ وَظَالِمٌ لِّنَفۡسِهِۦ مُبِينٌ

Ingsun hamberkahi (Ibrahim) lan uga Ishak, anak turune nabi loro mau ana kang becik, percaya marang Insun, lan anak kang kafir, tetela nganiaya marang awake dhewe

37:114

وَلَقَدۡ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ

Lan satemene Ingsun wis paring kabungahan marang Musa, lan Harun, (sakarone ingsun junjung dadi nabi)

37:115

وَنَجَّيۡنَٰهُمَا وَقَوۡمَهُمَا مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ

Lan Ingsun selamaetake Musa lan Harun lan kaume padha kalis saka pakewuh gedhe

37:116

وَنَصَرۡنَٰهُمۡ فَكَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ

Ingsun tulungi wong Bani Israil kabeh ngalahake (Fir'aun) dadi wong sing menang

37:117

وَءَاتَيۡنَٰهُمَا ٱلۡكِتَٰبَ ٱلۡمُسۡتَبِينَ

Ingsun maringi kitab (Taurat) kang luwih cetha

37:118

وَهَدَيۡنَٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ

Lan Ingsun paringi pituduh dalan bener

37:119

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِمَا فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

Lan Ingsun nglestarekake jenenge (Musa lan Harun) lan kahutamane hangalembana dening para nabi lan ummat kang keri - keri

37:120

سَلَٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ

Kabeh padha muji Allah muga paringa selamet marang Musa lan Harun

37:121

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

Kaya mangkono anggoningsun amles marang wong kang gawe kabecikan

37:122

إِنَّهُمَا مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

Satemene (Musa lan Harun) mahu hewone para kawulaningsun lan kaume padha kalis saka pakewuh gedhe

37:123

وَإِنَّ إِلۡيَاسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

Sateme Ilyas iku hewone para utusan

37:124

إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ

Iku sira caritakna lelakone, nalika pitutur marang para ummate, "Ya gene kowe ora padha bekti ing Allah

37:125

أَتَدۡعُونَ بَعۡلًا وَتَذَرُونَ أَحۡسَنَ ٱلۡخَٰلِقِينَ

Ya gene kowe padha nyembah brahala aran Bangal, ora gelem nyembah Pangeran kang gawe saupane kang dumadi kelawan sempurna, ngungkuli kang padha gagaweyan kabeh

37:126

ٱللَّهَ رَبَّكُمۡ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ

Hiya iku Allah Pangeanmu lan Pangerane para leluhurmu ing zaman kuna

37:127

فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ

Para ummat mau padha maido (marang Ilyas), mulane ing tembe padha dicemplungake (neraka)

37:128

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

Mung para kawulaning Allah kang padha resik atine (padha selamet saka siksa neraka)

37:129

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ

Ingsun nglestarekake jenenge (Ilyas) lan para ummat kang keri - keri

37:130

سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِلۡ يَاسِينَ

Kabeh padha memuji, "Allah muga paring selamet marang Ilyan lan wargane

37:131

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ

Kaya mangkono anggoningsun males marang wong kang padha gawe kabecikan

37:132

إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

Satemene Ilyas iku kalebu hewone kawulaningsun kang padha percaya

37:133

وَإِنَّ لُوطًا لَّمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

Lan maneh Luth hewone padha utusaningsun

37:134

إِذۡ نَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ

Sira nyaritakna lelakone Luth mahu, nalika Ingsun paringi selamet dalah para wargane kabeh kalis saka siksaningsun

37:135

إِلَّا عَجُوزًا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ

Kajaba wong wadon tua rabine Luth, iku keri melu nandhang siksa

37:136

ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ

Ingsun nuli numpes ummate Luth liya - liyane

37:137

وَإِنَّكُمۡ لَتَمُرُّونَ عَلَيۡهِم مُّصۡبِحِينَ

Sira mesthi padha handeleng patilasane (ummate Luth), nalika sira melaku ngliwati apnggonane ing wayah esuk

37:138

وَبِٱلَّيۡلِۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ

Lan ing wayah wengi, ya gene sira padha ora anggagas

37:139

وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

Satemene Yunus iku hewone para utusaningsun

37:140

إِذۡ أَبَقَ إِلَى ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ

Elinga nalika dheweke (Yunus) mutung (ninggal gaweyan) lakune pelayaran munggah perahu kebak momotan

37:141

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلۡمُدۡحَضِينَ

Ana segara tinempuh angin ribut. Wong ing perahu padha diundhi (kang enthuk undhi dicemplungake sagara). Yunus katiban undhi (banjur dicemplungake)

37:142

فَٱلۡتَقَمَهُ ٱلۡحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ

Nuli ana iwak gedhe (Nun) nguntal minangka matrapi anggone mutung

37:143

فَلَوۡلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلۡمُسَبِّحِينَ

Upama Yunus ora eling nyebut Maha Suci ing Allah

37:144

لَلَبِثَ فِي بَطۡنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ

Mesthi tulus ana ing wetenge iwak Nun, nganti qiyamat

37:145

فَنَبَذۡنَٰهُ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٌ

Mulane banjur Ingsun wetokake saka wetengen iwak gedhe (Nun) ana ing gisiking segara awake ngelumpruk kaya wong lara

37:146

وَأَنۢبَتۡنَا عَلَيۡهِ شَجَرَةً مِّن يَقۡطِينٍ

Ingsun banjur nukulake wit Yaktin (Waloh) kanggo ngeyubi

37:147

وَأَرۡسَلۡنَٰهُ إِلَىٰ مِاْئَةِ أَلۡفٍ أَوۡ يَزِيدُونَ

Nuli Ingsun dhawuhi mulang nyurub - nyurubake marang wong kang cacahe sakethi (ewon)

37:148

فَـَٔامَنُواْ فَمَتَّعۡنَٰهُمۡ إِلَىٰ حِينٍ

Banjur padha ngestokake dhawuhing Allah kang diemban dening Yunus, mulane padha Ingsun paringi kabungahan nganti tekan patine

37:149

فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَلِرَبِّكَ ٱلۡبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلۡبَنُونَ

(Muhammad) sira handangu marang wong kafir, "Apa hiya pangeranmu peputra putri lan kowe padha duwe anak lanang

37:150

أَمۡ خَلَقۡنَا ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ إِنَٰثًا وَهُمۡ شَٰهِدُونَ

Apa nyata Ingsun gawe Malaikat wadon, sarta wong kafir padha handeleng dhewe

37:151

أَلَآ إِنَّهُم مِّنۡ إِفۡكِهِمۡ لَيَقُولُونَ

Awit saka gorohe dhewe wong kafir padha ngucap

37:152

وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ

Allah iku peputra", pangucape mangkono iku goroh

37:153

أَصۡطَفَى ٱلۡبَنَاتِ عَلَى ٱلۡبَنِينَ

Apa panjenengane iku milih putra wadon ngungkuli putra lanang

37:154

مَا لَكُمۡ كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ

Ya gene kowe nganggep: kapriye ta anggonira padha mancasi

37:155

أَفَلَا تَذَكَّرُونَ

Ya gene kowe ora padha gelem mikir - mikir

37:156

أَمۡ لَكُمۡ سُلۡطَٰنٌ مُّبِينٌ

Apa kowe padha duwe tandha yekti kang cetha (anggone mertandhani yen Allah iku peputra)

37:157

فَأۡتُواْ بِكِتَٰبِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ

Yen dhasar bener panemumu iku, mara hendi kitabmu kang mratelakake kaya panemumu mau

37:158

وَجَعَلُواْ بَيۡنَهُۥ وَبَيۡنَ ٱلۡجِنَّةِ نَسَبًاۚ وَلَقَدۡ عَلِمَتِ ٱلۡجِنَّةُ إِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ

Wong kafir padha nganggep yen Allah lan jin iku tunggal bangsa. Satemene jin mau wis padha weruh yen dheweke ing tembe padha dicemplungake (neraka)

37:159

سُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ

Allah iku Maha Suci, adoh banget yen kaya panganggepe wong kafir

37:160

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

Kajaba para kawulaning Allah kang padha resik atine

37:161

فَإِنَّكُمۡ وَمَا تَعۡبُدُونَ

He wong kafir, kowe lan barahala sesembahanmu

37:162

مَآ أَنتُمۡ عَلَيۡهِ بِفَٰتِنِينَ

Kowe kabeh ora bisa hanjlomprongake sawijining wong

37:163

إِلَّا مَنۡ هُوَ صَالِ ٱلۡجَحِيمِ

Kajaba wong kang wis pinasthi kacemplungake ing neraka

37:164

وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٌ مَّعۡلُومٌ

Pangucape malaikat: "siji - sijining kancaku malaikat mesthi duwe panggonan kang tinamtokake

37:165

وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلصَّآفُّونَ

Aku iki padha ngadhep sap-sapan (ngabekti ing Allah)

37:166

وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡمُسَبِّحُونَ

Aku iki padha nyebut, "Maha Suci" ing Allah

37:167

وَإِن كَانُواْ لَيَقُولُونَ

Sanadiyan padha celathu mangkene

37:168

لَوۡ أَنَّ عِندَنَا ذِكۡرًا مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ

Upama aku nyekel kitabe para nabi zaman kuna

37:169

لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ

Mesthi aku dadi kawulaning Allah kang ngabekti, kelawan ati resik

37:170

فَكَفَرُواْ بِهِۦۖ فَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ

Wong kafir mau banjur padha maido (al-Quran) mulane ing tembe bakal weruh (kadadeyane awake)

37:171

وَلَقَدۡ سَبَقَتۡ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلۡمُرۡسَلِينَ

Papestheningsun marang kawulaningsun kang dadi utusaningsun wis tetep

37:172

إِنَّهُمۡ لَهُمُ ٱلۡمَنصُورُونَ

Para utusaningsun mau bakal padha ditulungi Allah

37:173

وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلۡغَٰلِبُونَ

Dene wadiyabalaningsun bakal padha menang

37:174

فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ حَتَّىٰ حِينٍ

Mulane wong kafir iku sira tokna bae, nganti ana dhawuhingsun perang

37:175

وَأَبۡصِرۡهُمۡ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ

Wong kafir mau sira delenga bahe (nalikane tinempuh siksa) dheweke uga padha handeleng (kawusaning awake)

37:176

أَفَبِعَذَابِنَا يَسۡتَعۡجِلُونَ

Ya gene wong kafir padha nantang nyepetake siksaningsun

37:177

فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمۡ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلۡمُنذَرِينَ

Nalikane siksa nempuh marang si kafir ing dina esuk (Sangir) nyata hala banget tumrap kang wis dielingake (nanging ora ngelakoni)

37:178

وَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ حَتَّىٰ حِينٍ

Saiki si kafir tokna bae nganti ana dhawuhingsun perang

37:179

وَأَبۡصِرۡ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ

Ing tembe yen tinimpuh ing siksa sira delenga bahe, si kafir uga bakal handeleng kawusaning awake

37:180

سُبۡحَٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلۡعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ

Allah Pangeranira kang kagungan kamulyan, Maha Suci, adoh banget yen kaya panganggepe (si kafir)

37:181

وَسَلَٰمٌ عَلَى ٱلۡمُرۡسَلِينَ

Para utusaning Allah muga padha diparingana slamet

37:182

وَٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ

Sakabehing puji konjuk ing Allah Pangerane alam kabeh

Translation: Unknown.